بازخوانی مفهوم نمایش

از طرفی این محدودیت وجود دارد که پیام به شکلی تحریف شده از سوی مخاطب کدگشایی شود و اهداف فرستندگان یا سازندگان آن بخوبی محقق نشود. از طرفی دیگر، مواجهه با تعداد انبوهی از مخاطبان خود به خوانش‌های متکثر منجر می‌شود و هریک از مخاطبان بنابر ذائقه شنیداری و نیازهای مفهومی خود ممکن است بخش یا بخش‌هایی از برنامه را رمزگشایی کنند و از دیگر قسمت‌ها غافل بمانند.

به نظر می‌رسد میان برنامه‌های رادیویی و نمایش‌های رادیویی با توجه به ماهیت داستانی خود از جمله برنامه‌هایی است که این تفسیر و معانی مختلف را دامن می‌زند. اساسا نمایش، شیوه بیان غیرمستقیم و ضمنی است و قصد دارد از طریق روایت و قصه‌پردازی یک یا چند مضمون را عرضه کند؛ بنابراین بازنمایی مفهوم نمایش هم در رسانه‌های مختلف متفاوت خواهد بود. برای مثال در تلویزیون، ویژگی‌های تصویر باعث می‌شود نیازمند یک روایت خطی نباشیم و بتوانیم براحتی به مقاطع مختلف زمانی پل بزنیم و قصه را در لایه‌های پیچیده‌تر و گستره‌های معنایی وسیع‌تری روایت کنیم؛ گرچه در این شرایط هم نیازمند فضاسازی تصویری و روندی منطقی برای نوع ارائه خود هستیم.

رکسانا قهقرایی