از سمور سنگی تا سمور جنگلی

 برخی گونه‌ها مانند سمور جنگلی پنجه‌رو و برخی گونه‌ها مانند رودک کف‌رو هستند. خانواده راسوها در ایران هشت گونه دارد که دو گونه از آنها به نام‌های سمور سنگی یا سمور جنگلی هستند که شباهت‌ها و تفاوت‌های زیادی با یکدیگر دارند.

سمور جنگلی

سمور جنگلی جثه‌ای بزرگ‌تر از سمور سنگی دارد، گوش‌ها نیز بلندتر و پهن‌تر است. لکه زیر گلو و سینه بر خلاف سمور سنگی دو شاخه و سفید رنگ نیست بلکه به رنگ زرد طلایی یا کرم است. کف پاها موهای متراکمی دارد که پینه‌ها را می‌پوشاند، به همین علت رد پای این حیوان کاملا مشخص نیست. موهای بدن بلند، کلفت، نرم، براق و به رنگ قهوه‌ای است. وزن آن 800 تا 2800 گرم است. زیستگاه این‌گونه، جنگل‌های هیرکانی شمال ایران است و تاکنون در مناطق کوهستانی گرگان و بندر ترکمن مشاهده شده است. اطلاعاتی مبنی بر وجود آن در ارتفاعات واقع در جنوب شهرستان تنکابن وجود دارد. شبگرد است، به صورت انفرادی زندگی می‌کند و بسرعت از درختان بالا می‌رود و قادر است از فاصله سه متری از درختی به درخت دیگر بپرد. بر خلاف سمور سنگی، از انسان و اماکن مسکونی دوری می‌کند. از پستانداران کوچک نظیر اشکول، پرندگان، خزندگان، حشرات و میوه درختان تغذیه می‌کند. در فصل تابستان جفتگیری می‌کند. تاخیر باروری دارد. معمولا پس از هشت ماه سه تا هشت بچه می‌زاید. طول عمر حدود 10 تا 12 سال دارد.

سمور سنگی

جثه‌ای به اندازه گربه خانگی دارد. بدن کشیده و استوانه‌ای، پوزه دراز، گوش‌ها نسبتا بزرگ و کاملا گرد، دم نسبتاً بلند و پشمالو، پاها کوتاه، ناخن‌ها بلند و نیمه جمع شونده‌اند. کف پا از موهای پراکنده‌ای پوشیده شده است به همین دلیل رد این حیوان کاملا مشخص نیست. لکه سفید و پهنی در ناحیه زیر گلو دارد که در پایین دو شاخه می‌شود و به طرف دست‌ها امتداد می‌یابد و در موارد نادر لکه سفید کوچک بوده یا وجود ندارد و وزن آن از یک تا دو و نیم کیلوگرم تغییر می‌کند. در بیشتر زیستگاه‌های کشور اعم از خزری، بیابانی و بلوچی و ارتفاعات حدود 4000 متر تا سواحل دریا زندگی می‌کند. گاهی در اماکن مسکونی نظیر باغ‌ها، آغل حیوانات و پارک‌ها ساکن می‌شود. در بیشتر مناطق ایران از آذربایجان تا مناطق ساحلی جنوب یافت می‌شود. شبگرد است. اوایل غروب فعال می‌شود. به صورت انفرادی زندگی می‌کند. قلمرو خود را با مدفوعش مشخص می‌کند. لانه را معمولا در سوراخ درختان و شکاف صخره‌ها و زیر شیروانی‌ها ایجاد می‌کند. بخوبی از درختان بالا می‌رود و قادر است سنجاب و سنجابک‌ها را روی درختان تعقیب و شکار کند. اغلب از جوندگانی نظیر موش، سنجاب، اشکول و پرندگان، جوجه و تخم آنها، مهره‌داران کوچک، حشرات و میوه‌ها و گاهی اوقات نیز از مرغ و خروس تغذیه می‌کند. احتمالا در تابستان جفت‌گیری می‌کند. آبستنی با تأخیر باروری همراه است و در اوایل بهار تعداد سه تا چهار نوزاد می‌زاید ولی ممکن است به هشت نوزاد هم برسد. احتمالا در 18 ماهگی بالغ می‌شود. طول عمر در اسارت حدود 18 سال است. همه ساله تعداد زیادی از آنها به‌خاطر پوستشان شکار می‌شوند، در برخی مناطق نیزاز طعمه مسموم استفاده می‌‌شود و تعدادی بر اثر تصادف با اتومبیل از بین می‌روند که باعث کاهش چشمگیری در جمعیت آنها ‌شده است.