پیشگیری از آسیب در فرزندان طلاق

 وقتی همسران نه‌تنها نمی‌توانند مایه آرامش و سلامت و ارضاء نیازهای هم باشند بلکه مایه رنج و دلخوری‌ها و عذاب همدیگر را فراهم می‌آورند ، بتدریج به این نتیجه می‌رسند که باید جدا شوند. امروزه اگر چه همچنان طلاق از ناپسند‌های عرف و فرهنگ ما است، اما بالا رفتن آمار آن، نشانگر این واقعیت است زمانی که زندگی مشترک با بحران‌های حل‌نشدنی روبه‌رو می‌شود عرف، قانون و مشکلات بعد از آن نیز قادر به نگه داشتن افراد با هم نیست. در این میان وجود کودکان در این زندگی‌های ناپایدار سبب بحرانی‌ترشدن ادامه آن و همچنین باعث قطع این زندگی‌ها می‌شود. کودکان هرگز خواهان جدایی والدین‌شان نیستند و اگر انتخابی غلط از طرف والدین، این جدایی را بر آنها تحمیل می‌کند، وظیفه هر پدر و مادری است که با استفاده از اصول صحیح، از آسیب دیدن کودکان خود جلوگیری کنند، زیرا برخلاف نظریه‌های عامیانه در مورد این کودکان، طلاق لزوما، آسیب نیست بلکه طرز رفتار غلط و نابجای والدین در حین و بعد از طلاق معمولا باعث پدید آمدن این آسیب‌ها می‌شود و شرح حال مجرمان نیز دقیقا همین موضوع را تائید می‌کند.

ترس از تنهایی و ناراحتی‌های ناشی از جدایی بزرگ‌ترین عامل بروز مشکلات رفتاری و عاطفی در کودکان است و بهترین راه برای جلوگیری از این حالت‌ها این است که به کودکان کمک شود تا علت جدایی والدین خود را بدانند و زن و شوهر به اتفاق هم در فضایی آرام کودک را با مسائل خود آشنا کنند، لازم است کودک بداند انتظار چه رخدادی را باید داشته باشد. همچنین باید درباره علت طلاق متناسب با سن و درک کودک صحبت شود و کودک باید یقین کند که با جدایی والدین، وی از هیچ‌کدام از آنها محروم نخواهد شد و خللی به رابطه او با پدر و مادرش وارد نمی‌شود. بنابراین باید کودک از قبل آمادگی برای این موضوع را پیدا کند. همچنین زمان ترک خانه از طرف والدین باید مشخص و زمان‌های ملاقات با پدر و مادر از قبل به کودک گفته شود و پدر و مادر باید هر دو در صحنه زندگی کودک باقی بمانند.

به طور کلی والدین باید علت جدایی را تشریح کنند. تحقیقات نشان می‌دهد در 80 در صد موارد با کودکان صحبت نمی‌شود. لازم به تاکید است حتی با وجود توضیحات لازم باز هم کودکان از طرد شدن توسط والدین هراسان هستند و احساس ناامنی می‌کنند. والدین باید به نوبه خود کودک را از این‌که برای آنها ارزشمند و دوست‌داشتنی است مطمئن کنند و با کلمات آرامش‌بخش به کودک اطمینان بدهند که هرگز او را ترک نخواهند کرد وجدایی والدین هیچ تاثیری در دوست داشتن فرزندشان نخواهد داشت و آنها آماده مراقبت از او هستند. طبیعی است که این صحبت‌ها و به دنبال آن، پیروی کردن از وعده‌ها می‌تواند بتدریج استرس کودکان را کاهش داده و درمان کند و اجازه ندهد آنها در بزرگسالی خود دچار شرایطی شوند که دست به رفتارهای مجرمانه بزنند یا این‌که با مشکلات شخصی دست به گریبان شوند.

رابعه موحد

روان‌شناس