در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
اختلاف دما در بام دولت
سخنگوی دولت ، در مصاحبه هفتگی خود با خبرنگاران ، از نامه ای خبر داد که روز رای گیری برای وزیر پیشنهادی راه و ترابری در میان نمایندگان منتشر شده و در برگیرنده اهانت هایی به دولت و رئیس جمهوری بوده است.
او در واکنش به توزیع این نامه که گویا به امضای یک شخص حقیقی انتشار یافته است از مجلس خواست که از رئیس جمهوری عذرخواهی کند.
انتشار نامه آن هم با مضمون اهانت آمیز اگر ادعای سخنگوی دولت درست باشد قابل دفاع نیست. اهانت ، آنجا آغاز می شود که استدلال پایان می پذیرد و حرف منطقی برای گفتن پیدا نمی شود. متاسفانه فضای مسموم سیاسی در سالهای اخیر، محیطی مستعد برای هتک حرمت ، دروغ پراکنی ، توهین و... فراهم آورد و به نظر می رسد این فضا، گرچه با سرعتی کند، بتدریج به سوی آرامش می رود.
اما واکنش سخنگوی دولت به همان اندازه که منطقی است ، سوال برانگیز هم هست. اولین بار نیست که چنین نامه هایی انتشار پیدا می کند، اما واکنشی علیه آن از سوی آقای رمضان زاده گزارش نشده است ، بعکس ، از این مضامین اهانت بار، استقبال هم به عمل آمده است؛ مثلا در روز 16آذر و هنگامی که آقای خاتمی در برابر شعارهای موهن عده ای از دانشجویان قرار گرفت و عصبانیت او را فراهم آورد، سخنگوی دولت ، آن را نماد دمکراسی خواند و دستکم به ظاهر، از آن خرسند شد. چگونه ممکن است اهانت مستقیم به رئیس جمهوری در حضور صدها دانشجو و در برابر دوربین رسانه های داخلی و خارجی زشت و ناپسند به شمار نیاید، اما نامه ای در کشوی میز نمایندگان - که اگر سخنگوی دولت ، علاقه ای به انتشار مضمون آن نداشت ، مهجور می ماند - خشم آقای رمضان زاده را برمی انگیزد؛
سخنگوی محترم دولت ، یک چهره سیاسی و یک عنصر حزبی شناخته شده است. نباید و نمی توان از او انتظار رفتار غیرجناحی داشت ، اما شاید بتوان پاسخ این پرسش را درخواست کرد که اختلاف دمای این سو و آن سوی بام دولت ، چند درجه است؛!
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
