سوابق سیاسی و اجرایی

غلامعلی حداد عادل 19 اردیبهشت 1324 در تهران متولد شده است، او کودکی خود را در یکی از مناطق پایین شهر تهران به نام «پای خط»، گذرانده است. سال 1342 با دیپلم ریاضی وارد رشته فیزیک دانشگاه تهران می‌شود و 1345 در همین رشته مقطع کارشناسی ارشد را در  دانشگاه دولتی شیراز پی می‌گیرد؛ در همان‌جا با جدی‌تر شدن مبارزات، او نیز فعالیت‌های انقلابی و مبارزاتی خود را شروع می‌کند همزمان با تحصیل به دلیل قوت و توانایی علمی مشغول به تدریس در دانشگاه می‌شوند.

در شیراز انجمن اسلامی دانشگاه را راه‌اندازی می‌کند و پس از مدتی دستگیر شده و تحت بازجویی ساواک قرار می‌گیرند؛ نهایتا بخاطر مبارزات انقلابی و فعالیت‌های سیاسی از دانشگاه شیراز اخراج می‌شوند؛ آشنایی حدادعادل با شهید علامه مطهری نیز در همین دوران و در شیراز اتفاقی می‌افتد گرچه بعدها تبدیل به رابطه استاد و شاگردی محکمی می‌شود.

حداد عادل اوایل دهه 50 توسط ساواک دستگیر می‌شود؛ با پیروزی انقلاب مبارزه و کارهای علمی، فکری و فرهنگی وی تبدیل به مدیریت‌های اجرایی مهم و کلان کشور گردید. در دولت اول پس از انقلاب حداد عادل معاون وزارت ارشاد می شود. کمی بعد از آن به وزارت آموزش و پرورش می‌رود و در آنجا نیز به مدت حدود 11 سال  ابتدا مشاور و بعد معاونت این وزراتخانه را بر عهده می‌گیرد؛ از اقدامات مهم دوران مدیریت وی در آموزش و پرورش تغییر تمام کتب درسی زمان پهلوی است. 

حداد عادل در مجلس

حداد عادل برای اولین بار در مجلس ششم وارد قوه مقننه شد و ریاست فراکسیون اصولگرایان را که در آن مجلس در اقلیت بودند بر عهده گرفت. او در مجلس هفتم بار دیگر بعنوان نماینده تهرانی‌ها رای آورد و با رای نمایندگان خانه ملت بعنوان رئیس مجلس هفتم انتخاب شد.

حداد عادل برای بار سوم در مجلس هشتم بعنوان نماینده تهران حضور یافت و رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس هشتم شد؛ او همچنین بار دیگر در مجلس نهم از تهران نامزد شد و با کسب رای مردم تهران در مرحله اول وارد مجلس نهم شد تا بعنوان یکی از گزینه های ریاست مجلس با علی لاریجانی رقابت کند؛ رقابتی که در نهایت به شکست حداد منجر شد و او از نشستن مجدد بر کرسی ریاست مجلس بازماند.
حداد عادل به جز نمایندگی مجلس در سال‌های اخیر ریاست فرهنگستان زبان و ادب فارسی را نیز بر عهده داشته و از سوی محمود احمدی نژاد به عنوان رییس بنیاد سعدی نیز برگزیده شده است. او در تمام سالهای فعالیت سیاسی خود بعد از انقلاب همواره شغل معلمی خود را نیز ادامه داده و بعنوان استاد دانشگاه فعالیت کرده است.