چند گام تا انتخابات 92

اما مساله‌ای که در این میان اهمیت دارد، چگونگی پوشش دادن این‌گونه برنامه‌هاست. قطعا هرچه برنامه‌های انتخاباتی در تلویزیون چالشی‌تر باشد، بهتر می‌تواند نظر مخاطبان را به خود جذب کند، اما ارائه یک برنامه انتخاباتی و چالشی باید دارای شاخصه‌هایی باشد؛ مجری مسلط، انتخاب پرسش‌ها، دوری از جواب‌های کلیشه‌ای و کلی به وسیله نامزدها و... در ضمن افراد رسانه‌ای باید مقداری جلوتر حرکت کنند و دیدگاه‌های آنها مبتنی بر مطالعه باشد تا بتوانند مفاهیم را بخوبی انتقال دهند به این معنا که اگر دست‌اندرکاران این‌گونه برنامه‌ها نسبت به کاری که انجام می‌دهند، آگاهی نداشته باشند، نمی‌توانند خروجی و بازده خوبی برای مخاطبانشان داشته باشند و برعکس هر چه برنامه چالشی‌تر و جسورانه‌تر باشد، مخاطب می‌تواند آگاهی بهتری نسبت به نامزدهای انتخاباتی پیدا کند و به همین دلیل تولید این برنامه‌ها در زمان انتخابات بسیار می‌تواند در انتخاب مردم برای نامزد برگزیده خود موثر باشد.

به هر حال مردم از یک فرد که می‌خواهد به عنوان مسئول انتخاب شود، مطالباتی دارند و یک برنامه‌ساز برای پاسخگویی به مطالبات مردم باید از قانون اساسی کشور خودش مطلع باشد. نمی‌شود بدون دانش لازم نسبت به قوانین کشور با نامزد ریاست جمهوری وارد بحث شد؛ چراکه نداشتن اطلاعات، ضعف برنامه را در پی خواهد داشت و پرسش‌های مهم هم کمتر مطرح خواهند شد و ممکن است مصاحبه به سمت کلی‌گویی و بدون نتیجه‌گیری پایان پذیرد.

پس بهتر است عوامل برنامه‌های انتخاباتی درباره مطالبات مردم از نامزدهای ریاست جمهوری سوال کنند و پاسخ صریحی از فرد سوال‌شونده بگیرند تا ابهامی برای مردم باقی نماند.

در ضمن باید اشاره کنیم تلویزیون یک رسانه ملی و مردمی است و در جایگاهی نیست که بتواند در مورد کسی قضاوت کند به این معنا که فلان نامزد کارش را بلد است و دیگری خیر. رسانه ملی باید بخش واقعگرایانه را بخوبی انعکاس دهد و این مردم هستند که باید قضاوت کنند.

به هر روی چیزی تا شروع برنامه‌های انتخاباتی سیما باقی نمانده است. پس بهتر است با استفاده از تجربیات گذشته و با عنایت به خداوند بلندمرتبه و برای شناخت بیشتر مردم نسبت به نامزدهای اعلام شده، دفتری دیگر از دوره جدید ریاست جمهوری بگشاییم. امید است شبکه‌های سیما هم در این خصوص بتوانند مانند گذشته موفق و بادرایت بیشتر حرکت کنند.

عسل فرهادی