نشانه‌ای از مهمان دوستی

ورودی خانه‌های قدیم به همان اندازه ارج و قرب داشت که اندرونی خانه‌ها و بدین‌سان این ورودی‌ها یا همان که امروز با دو حرف ساده و در قالب یک کلمه به عنوان «در» از آن نام برده می‌شود، فتح بابی بود برای برقراری ارتباطات میان فرد با اهالی و ساکنان یک محله، قصبه، روستا یا شهر. تزئینات و جنس در، همخوانی آن با بافت محیط اطراف، دیوارها و باورهای پیرامون آنها حکایت شیرینی از ارتباط گرم و دوستانه بین مردم بود.

برای خبر کردن اهل منزل، مهمانان «دق‌الباب»‌ می‌کردند و هر در، دو نوع کوبه داشت که یکی خاص مردان و دیگر مخصوص خانم‌ها بودکه با صدای کوبه ها اهل منزل متوجه می شدند که پشت در زن یا مرد است تا متناسب با آنها برای بازکردن در مهیا شوند. ‌‌‌

عکس‌: حمید نجفی