نقش‌هایی‌که از یاد نمی‌رود

پارک لاله چه در فصل بهار که گردشگران از شهرهای مختلف می‌آیند و در حاشیه‌اش برای چند شب چادر می‌زنند و چه در فصل دیگری مثل زمستان، طرفداران زیادی دارد. نمی‌شود در خانه نشسته باشید و هوس تهران‌گردی به سرتان بزند و پارک لاله جزو انتخاب‌هایتان نباشد. برای آنها که به دنبال تفریح هستند و هم گشت و گذار فرهنگی و خرید، شاید پارک لاله و خیابان کارگر شمالی بهترین گزینه باشد. خیابانی که جدا از داشتن پارک لاله با درختان سرو، چنار و اقاقیا، موزه هنرهای معاصر تهران، بازارچه پارک لاله و موزه‌فرش ایران هم درآن واقع شده است.

موزه هنرهای معاصر و راهرو‌های پیچ در پیچ

بعد از نشستن روی صندلی‌های پارک لاله و لذت‌بردن از دار و درخت پارک یا تماشای فیلمی در سینمای چهاربعدی، اگر هوس دیدن نمایشگاهی هنری به سرتان زد، می‌توانید با چند قدم پیاده‌روی، خودتان را به موزه هنرهای معاصر تهران برسانید. موزه‌ای که سال 1356 ساخته شده و معماری هشتی، چهارسو و گذرگاه‌هایش جدا از نمایشگاه‌هایی که به طور ماهانه یا فصلی در آن برگزار می‌شود، هر بیننده‌ای را مجذوب خود می‌کند. پس از بازدید از نمایشگاه اگر دلتان بخواهد می‌توانید ساعتی را در کافی‌شاپ موزه هنرهای معاصر بگذرانید یا دقایقی روی صندلی‌های موزه بنشینید و از صدای موسیقی که در حال پخش‌شدن است و آرامشی که بیرون از هیاهوی اطراف شما را دربرگرفته، لذت ببرید.

پارک لاله و سینمای چهاربعدی

بلوار کشاورز به خودی خود جان می‌دهد در پیاده‌رو‌هایش قدم بزنید یا عصرها روی نیمکت‌هایش بنشینید و گذرماشین‌ها و آدم‌ها را تماشا کنید، اما وقتی یک پارک هم به آن اضافه شود، دیگر همه چیز تکمیل است. خیابان حجاب را که پشت سر بگذارید، محدوده پارک لاله شروع می‌شود. پارکی که از بزرگ‌ترین پارک‌های تهران محسوب می‌شود و نزدیک به50 سال قدمت دارد. صبح‌ها اگر گذرتان به پارک لاله افتاده باشد، کسانی را می‌بینید که لابه‌لای درختان ورزش صبحگاهی می‌کنند، سالمندانی را می‌بینید که روی نیمکت‌ها نشسته‌اند یا آدم‌هایی که در لاک خودشان فرو رفته‌اند. البته اگر به دنبال جای خلوت و ساکتی برای درس خواندن هستید، نیمکت‌های لابه‌لای درختان انتخاب مناسبی است. پارک لاله جدا از امکانات بازی برای کودکان و وسایل مخصوص ورزشی، سینمای چهاربعدی هم دارد. سینمایی که در آن می‌توانید روی صندلی‌های متحرک بنشینید و با عینک مخصوصی که به شما می‌دهند، از برنامه‌هایش لذت ببرید. ظرفیت هر سانس این سینما 40 نفر است و هر روز از ساعت 4 بعدازظهر تا 11 شب و روزهای جمعه و تعطیل از ساعت 10 صبح تا 11 شب، میزبان آنهایی است که هوس سینمای چهاربعدی کرده‌اند.

پارک لاله با تمام حسن‌هایی که دارد، بوفه‌ای ندارد تا اگر هوس خوردن چای در هوای سرد به سرتان زد یا اگر گرسنگی به شما فشار آورد، به آن مراجعه کنید، اما می‌توانید با کمی تحمل و پیاده‌روی خودتان را به بازارچه‌اش برسانید.

نقش‌هایی که از یاد نمی‌روند

یکی از حسن‌های خیابان کارگر شمالی این است که با هر بار پیاده‌روی به مکانی شگفت‌انگیز می‌رسید. موزه‌فرش ایران در تقاطع خیابان کارگر و فاطمی، یکی از این شگفتی‌هاست. جلوی موزه و پشت برد شیشه‌ای نوشته شده، موزه‌فرش، دوره آموزش قالیبافی، طراحی و مرمت فرش برگزار می‌کند. وارد محوطه موزه که می‌شوید دیگر از هیاهوی بیرون خبری نیست و فقط صدای کلاغ‌ها به گوشتان می‌رسد. روی تابلوی راهنمای موزه نوشته شده، موزه‌فرش 22 بهمن 56 افتتاح شده و نمای بیرونی‌اش شبیه دار قالی است. برای بازدید از فرش‌های نفیس موزه باید یک بلیت 500 تومانی بخرید و بازدیدتان را آغاز کنید.

«خواهشمند است از دست زدن به فرش‌ها خودداری کنید.» این جمله‌ای است که با قدم گذاشتن در موزه به چشم‌تان می‌خورد. سمت راست‌تان هم چایخانه موزه قرار دارد و برای پذیرایی از عموم باز است پس توصیه می‌کنیم آن را از دست ندهید. کتابخانه موزه نیز از شنبه تا چهارشنبه و از ساعت 9 صبح تا 2 بعدازظهر باز است و می‌توانید از 3500 نسخه کتاب موجود در کتابخانه استفاده کنید. در دو طبقه موزه‌فرش ایران 130 تخته فرش قرار دارد، فرش‌هایی که بیشترشان مربوط به قرون 13 و 14 هجری شمسی هستند و در شهرهای تهران، تبریز، کاشان، اراک، کردستان بافته شده‌اند. فرش‌هایی از ابریشم و نخ و پشم با طرح‌های طاووس و ترنج که می‌توانید دقایقی جلوی هر کدامشان بایستید و در طرح‌هایش غرق شوید. «50 تا 60 درصد بازدیدکنندگان موزه توریست هستند و 40 درصدشان ایرانی و بیشترشان دانشجو.» این را یکی از راهنمایان موزه می‌گوید. پس اگر تنها بازدید‌کننده موزه بودید، زیاد تعجب نکنید. عکسبرداری در موزه‌فرش ایران آزاد است به شرطی که دوربینتان فلاش نزند. موزه‌فرش ایران روزهای دوشنبه تعطیل است، اما روزهای دیگر از ساعت 9 صبح تا 4 بعدازظهر می‌توانید از آن بازدید کنید. با خارج‌شدن از موزه دوباره هیاهوی خیابان شما را در برمی‌گیرد، اما نقوش فرش‌ها چیزی نیست که بزودی از یادتان برود.

بازارچه پارک لاله و همه چیز فروشی

بعد از گشت و گذار در موزه هنرهای معاصر تهران و راه رفتن در راهروهای پر پیچ و خمش، بد نیست سری هم به بازارچه پارک لاله بزنید؛ بازارچه‌ای که برخلاف اسمش کاملا بیرون از پارک لاله است و کمی بالاتر از موزه هنرهای معاصر واقع شده است. اولش شاید فکر کنید بازارچه شامل چادرهای موقتی است که بیشتر به فروش صنایع‌دستی اختصاص دارد، اما وارد بازارچه که شوید انگار وارد محله‌ای مسکونی شده‌اید. در اینجا جدا از مغازه‌هایی که مانتوهای سنتی و گلیم می‌فروشند، مغازه‌های دیگری هم پیدا می‌شود. از کفاشی و الکتریکی و اسباب‌بازی‌فروشی گرفته تا عطاری و تولیدی پوشاک و خیاطی. حتی در بازارچه آرایشگاه، عکاسی، مغازه تعمیر تلفن و جاروبرقی و کلیدسازی هم هست، پس دست خالی برنمی‌گردید. بازارچه پارک لاله حتی کتابفروشی هم دارد، کتابفروشی که بیشتر کتاب‌هایش دست دوم و قدیمی‌اند و پشت شیشه‌هایش، کتاب‌هایی مثل بامدادخمار، اتوبوس، پریچهر، منطق الطیر و... قرار گرفته است، پس اگر دنبال کتابی نایاب یا قدیمی می‌گردید، بد نیست سری هم به این کتابفروشی بزنید. بازارچه پارک لاله پر است از اغذیه‌فروشی برای آدم‌هایی با سلایق مختلف. اگر فست‌فود بخواهید می‌توانید سری به پیتزافروشی یا ساندویچ‌فروشی‌های آن بزنید و اگر هوس آش‌دوغ، آش شله‌قلمکار یا دیزی کرده‌اید، می‌توانید دلی از عزا در بیاورید. جدا از همه اینها در بازارچه میرزاقاسمی و کشک‌بادمجان و کباب هم پیدا می‌شود که بعد از این همه پیاده‌روی حسابی می‌چسبد. بازارچه پارک لاله هر روز از ساعت 9 و 30 دقیقه صبح تا 10 شب و روزهای جمعه از ساعت 4 بعدازظهر باز است.

سارا بابایی