کسب انرژی «روی خط جوانی»

 می‌توان گفت این قانون شامل حال برنامه روی خط جوانی هم می‌شود، چرا که عوامل سازنده آن توانستند رقبای خودشان را پشت سر بگذارند. جماعتی هر روز حول و حوش ساعت 2 بعد از ظهر وارد ساختمان رادیو می‌شدند. گرچه ظاهر همه آنها ساکت و سر به زیر به نظر می‌رسید، اما کافی بود ساعت 6 عصر شود تا شنوندگان شاهد یک فضای با انرژی و پر سر و صدا باشند که هر چه به زمان پخش نزدیک‌تر می‌شود، بیشتر می‌شود. وقتی شنوندگان موج اف ام. ردیف ۱/۸۸ مگاهرتز شبکه جوان را عصرها از ساعت 18 تا 20 گوش می‌کردند، صدای آشنایی را می‌شنیدند که می‌گفت: «میون این همه حرف، این همه سروصدا، این همه بگو مگو، این همه برو بیا، یه صدا، یه صدای آشنا، صدای من، صدای تو، صدای ما، روی خط جوانی.»

عوامل سازنده این برنامه میان بچه‌های شبکه جوان و حتی سایر شبکه‌های رادیویی با نام برنامه روی خط جوانی... شهره بودند. آنها باعث شدند مخاطبان زیادی با رادیو آشتی کنند. به گواهی بسیاری این برنامه خط قرمزهای رادیو را جابه‌جا کرد. مهدی زری‌باف، سردبیری برنامه روی خط جوانی را به عهده داشت. هدایت او باعث شد شنوندگان هر روز از شنبه تا چهارشنبه شاهد یک برنامه جذاب و شنیدنی باشند. رویکرد کلی برنامه این بود که با زبان طنز و از زاویه دید یک جوان مسائل مختلف سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و هنری جامعه را بیان و نقد کند. مهم‌ترین ویژگی این برنامه هم ضرباهنگ تند و بخش‌‌ها بود. یکی از بخش‌های شنیدنی برنامه روی خط جوانی که با استقبال زیادی روبه‌رو شده بود و حتی به گفت‌وگوی نمایندگان کمیسیون فرهنگی مجلس هم کشیده شد، طنزهای سیاسی آن بود. در این برنامه هر روز شنوندگان جمله «دوستتون دارم، دوستتون داریم، قربون همه‌تون» را از زبان مجری می‌شنیدند. این برنامه در زمانی که پخش می‌شود، توانست خاطرات زیبایی را در ذهن شنوندگان به جا بگذارد.