مذاکره با لهجه اقتصادی

اقدام غیر قانونی و غیر اخلاقی شورای همکاری خلیج فارس در تبدیل نام خلیج فارس به خلیج عربی که در دنباله اشتباه حرفه ای موسسه امریکایی «جغرافیای بین الملل» انجام شد ، پاسخی قاطع می خواهد.

کد خبر: ۵۴۸۸۶

اما جنس این پاسخ چه می تواند باشد؛ نگاهی به تلاشها و اقدامات وزارت امور خارجه در یک ماه اخیر نشان داده است که عربها و در راس آن امارات عربی متحده ، کاری به حرف و زبان دیپلماسی ندارند و عملا با سند و مدرک بیگانه اند و چشم هایشان را روی هزاران برگ عکس و نقشه و نوشته و نقل قول تاریخی بسته اند لذا این راه حل دست کم در شرایط فعلی کارکرد خود را از دست داده است . اما کشورهای عربی زبان و لهجه پول را خوب می فهمند. کاهش رشد اقتصادی و سرمایه گذاری را خوب لمس می کنند. با تورم بیگانه اند، اما از آن می هراسند. به خوبی واقفند که جز فروش نفت هیچ راه دیگری برای درآوردن هزینه های هنگفتشان ندارند. بله ! عربها زبان اقتصاد را خیلی خوب بلندند. پس چرا ما مسائلمان را با همین زبان اقتصاد با آنها حل نکنیم؛ شاید خودمان ندانیم که شریان اقتصادی تجاری حاشیه خلیج فارس در دستان ماست : گلوی دبی در دست ایرانیان است و فقط یک فشار کافی است تا... نمی دانیم 45 درصد نرخ تشکیل سرمایه ثابت در دبی به تنهایی توسط ایرانیان صورت گرفته است و شهروندان دبی نشین حدود 4 میلیارد از 8.9 میلیارد دلار درآمد ناخالص خود را مستقیما از جیب هموطنان ما دریافت می کنند. اگر هدف دبی برای رسیدن به درآمد ناخالص 13.8 میلیارد دلار که 32 هزار دلار برای هر شهروند درآمد سرانه به دنبال خواهد داشت ، بخواهد محقق شود، نقش اقتصادی ایرانیان در دبی معلوم می شود. این درآمد سرانه پس از سوئیس بیشترین درآمد سرانه دنیاست که شیوخ عرب از ایرانیان دریافت می کنند. ایران 13.5 درصد کل مبادلات تجاری خود را با دنیا به امارات متحده عربی اختصاص داده است و هر کشور دیگری در این مقام بود ، چه ها که نمی کرد. پس چرا نخواهیم از این ابزار استفاده کنیم؛ چرا سرمایه هایمان را از دبی حرکت ندهیم؛ مهم نیست مقصد بعدی این سرمایه کجا باشد ، مهم این است که دیگر دبی نباشد. یک تلنگر ملی و وطنی به ایرانیانی که به هر دلیل سرمایه خود را در جنوب خلیج فارس به کار گرفته اند ، کافی است تا اقتصاد دبی را از رونق بیندازد. کافی است با تبلیغات لازم از ایرانیان بخواهید مثلا برای گردش یا خرید به دبی سفر نکنند و پولشان را به جیب شیوخ عرب نریزند. ورود کالای حاصل از صادرات مجدد امارات فقط یک ماه محدود شود ، خواهید دید چه اثرات شگرفی به دنبال خواهد داشت. 2 شاهرگ حیاتی دبی در دست ایرانیان است: توریسم و سرمایه گذاری . کوچکترین ضربه ای به هر یک از این شاهرگها ، کار صدها ساعت مذاکره و رایزنی و دیپلماسی و قیل و قال سیاسی را خواهد کرد و دیگر لازم هم نیست این همه اسناد گرانبها و استدلال های قوی ارائه شود. اقتصاد را وارد بازی کنید ، حریف پیش از آغاز راند اول از رینگ فرار می کند. عربها این منطق را خیلی خوب می فهمند. ما هم قدر این ابزار را بدانیم و آن را از ته انباری فراموشی خارج کنیم.