رادیو بهتر از تلویزیون!

این کارشناس ادامه می‌دهد: استنباط می‌شود تهیه‌کننده‌ها براساس نظرات و سلیقه خودشان برنامه‌سازی می‌کنند و این برنامه‌سازی خیلی منظم و در یک خط سیر خوب که بخواهد منجر به گسترش کتاب‌خوانی شود، به نظر نمی‌رسد! و اگر وجود داشته باشد به گونه‌ای نیست که قابل ملاحضه باشد.

پرویز تصریح می‌کند: چنانچه بخواهیم شنوندگان رادیو را علاقه‌مند به مساله «کتاب و کتاب‌خوانی» نماییم بایستی برنامه‌های تهیه شده در این رسانه افق مشخصی را داشته باشند. به طور مثال برنامه‌ساز با علم به این‌که مخاطب رادیو جوان با دیگر شبکه‌های رادیویی متفاوت است، باید کتاب‌هایی را معرفی کند که احتیاج او را مرتفع سازد. زیرا که جوانان علاقه‌مند به خواندن آثاری چون رمان و شعر هستند در صورتی که مخاطبان رادیو فرهنگ پیگیر کتب اندیشه‌ای هستند.

او معرفی کتب برگزیده، مصاحبه رادیویی با نویسنده و خالق کتاب، خواندن چند صفحه از کتاب، انعکاس جلسات نقد کتاب را از راه‌های ترغیب شنوندگان به کتاب می‌داند.

پرویز به ایده جالب رادیو نمایش اشاره می‌کند که در ابتدای نمایش نام نویسنده کتابی که اثر نمایشی از آن نوشته شده برده می‌شود و می‌گوید: وقتی اسم نویسنده داستان خوانده می‌شود برای او تشویقی محسوب می‌شود که کاش می‌شد، مشخصات کتاب و این‌که از چه جایی می‌شود آن را تهیه‌کرد نیز بیان شود تا شنونده‌ای که از شنیدن نمایش ترغیب شده تا کتاب را بخواند با مشکلی روبه‌رو نشود.