محض رضای خدا کمک کنید به زور

همین جا ختم نمی‌شود که! این کمک‌های مردمی که باید بر اساس تمایل خانواده‌ها باشد آنقدر هم که فکر می‌کنید دلبخواهی نیست.

حتما و قطعا شما هم با این برگه‌های همیاری و همکاری والدین با مدرسه فرزندتان روبرو شده‌اید که یک روز زیبای پاییزی یا زمستانی،فرزند دلبندتان سلانه و سلانه به خانه می‌آید و برگه را می‌گذارد روی میز و می‌گوید؛مامان یا شاید هم بابا البته اگر آن موقع از روز در خانه باشد؛خلاصه می‌گوید یه برگه از مدرسه دادن.پول می‌خوان.کمک دیگه.

شما هم که این خبر مسرت بخش را می‌شنوید خوشحال می‌شوید و می‌گوید مسخرشو درآوردن دیگه! هی پول هی پول.من نمیدونم این همه پول مملکت و نفت و مالیاتی که میدیم چی میشه؟ توی این وانفسای اقتصادی و شب عید، مدرسه هم پول می‌خواد.

ندیم، بچمون سرشکسته می‌شه سرکوفت هم میزنن،اگه بخوایم بدیم که خوب این که نمی‌شه مگه نه این که مالیات می‌دیم عوارض می‌دیم هزازتا ... لعنت بر شیطون!

اسمش را می‌گذارند کمک‌های مردمی برای مدارس، آنگاه می‌گویند البته باید بدهید هر چقدر که می‌توانید بدهید.این هر چقدر را نمی‌گویند که؟! ولی باید بدهید.

مدارس غیر انتفاعی که حسابشان جداست. پولدارها چند میلیون می‌دهند و خلاص.دارندگی و برازندگی زبانشان هم دراز است. اما آنهایی که بچه‌هایشان در مدارس دولتی درس می‌خوانند شرایط فرق می‌کند دستشان زیر تیغ مدیر مدرسه است. اگر خدای ناکرده که ان شا الله اینگونه نباشد که زبانمان لال اینگونه هم نیست،با بچه شما چپ می‌افتند و هزارتا سرکوفت و سرزنش که اولیاء شما کمک نکردند به مدرسه.شرایط اقتصادی را هم که نمی‌بینند فقط می‌خواهند بدهید.

تازه گرو کشی هم می‌کنند می‌گویند اگر کمک نکنید کارنامه فرزندتان را هم نمی‌دهیم هر وقت پرداخت کردید آنگاه بیایید کارنامه فرزند دلبندتان را بگیرید.عجب!

حال این پول‌هایی که از بابت کمک‌های مردمی کجا خرج می‌شود، الله و اعلم ان شا الله که در همان مدرسه و برای ارتقاء آموزش و کمک به وضع و اوضاع آن باشد.

اصلا والدین از خود می‌پرسند مگر در قانون اساسی کشور آموزش و پرورش رایگان نیست؟ پس کو کجاست این آموزش و پرورش رایگان؟!

مطابق اصل 30 قانون اساسی جمهوری اسلامی «دولت موظف است وسائل آموزش وپرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسائل تحصیلات عالی را تا سرحد خودکفایی کشور به طور رایگان ‌گسترش دهد.»

این را از خودمان نگفتیم که در قانون اساسی به صراحت به آن تأکید شده است.آقایان آموزش و پرورش،دولت گرامی و مجلس محترم فکری به حال این وضعیت بکنید که سیستم آموزشی کشور دچار بحرانی است که اگر اینگونه پیش برود این آینده سازان کشور با این وضعیت تحصیلات و امکانات آموزشی نمی‌توانند در آینده دانشجویان خوبی باشند برای مملکت.خبر دارید که آموزگاران مدارس دولتی به خاطر شرایط این مدارس و حقوق ناکافی دل به کار ندارند و آنگونه که باید درس نمی‌دهند و حتی برخی کلاس‌ها و درس‌ها معلم هم ندارد.

آموزگار تعلیمات دینی که اکنون نمی‌دانم اسمش شده است هدیه آسمانی عربی درس می‌دهد و ناظم برای جبران کمبود معلم ریاضی به سر کلاس می‌آید و ریاضی درس می‌دهد یا در دبیرستان معلم روانشناسی منطق می‌آموزد.

خدا به خیر کند این حال و هوای مدارس دولتی را که قرار است هوشمند هم شود با این وضعیت.قرار است تبلت هم در دستور کار مدارس باشد.بخاری که جای خود دارد!

این وضعیت آدم را به یاد آن ضرب المثل معروف می‌اندازد که می گوید؟آفتابه لگن هفت دست شام و ناهار هیچی؟

دیگر خود حدیث مفصل بخوان از مجمل.زیاده جسارت است.عزت عالی زیاد.