اخلاق فراموش نشود

مساوی شدن پی در پی بازی‌های پرسپولیس و استقلال به یک روند ثابت در شهرآورد تبدیل شده بود، اما مشخص بود چیزی که مورد پسند هواداران و فوتبالدوستان نیست، نمی‌تواند به‌طور دائم باقی بماند.

عامل مهمی که در پایان تساوی‌های پی در پی استقلال و پرسپولیس نقش عمده‌ای داشت به لبریز شدن صبر هواداران میلیونی هر دو تیم بر‌می‌گردد.

به غیر از یک مورد آخر، همه بازی‌های هر دو تیم در دو سال اخیر به نتیجه‌ای به غیر از تساوی ختم شده است، اما تساوی در مسابقه آخر ممکن است زنگ خطر شکل‌گیری همان تساوی‌های پی در پی و ملال‌آور را به صدا درآورده باشد که امیدوارم این تصور به واقعیت تبدیل نشود؛ چراکه تساوی آن هم با نتیجه بدون گل دیگر مورد پذیرش هیچ فوتبالدوستی نیست.

نتایجی که در سه سال اخیر در شهرآوردها رقم خورد توقعات را بالا برده و بازیکنان هر دو تیم نیز باید براساس این توقعات بالا به میدان بروند و ذهنیت دیگری به غیر از پیروزی نداشته باشند.

جسارت و عطش برای پیروزی از عناصر اصلی شهرآوردهایی بوده که در مدت اخیر با نتیجه‌ای غیر از تساوی به پایان رسیده است.

این جسارت باید همیشه حفظ شود و در شهر آورد بعدی هم به مرحله نمایش دربیاید. این جسارت ممکن است در خود بازیکن وجود داشته باشد، ممکن است توسط مربی به بازیکنان القاء شود یا این‌که ممکن است هواداران با تشویق‌های بی‌امانشان این جسارت را به بازیکنان تزریق کنند.

اگر هر سه مورد در کنار یکدیگر به شکل‌گیری بیشتر جسارت کمک کنند، دیگر تساوی جایی در شهرآورد نخواهد داشت، چراکه جسارت خلاف جهت جریان تساوی بدون گل​حرکت می‌کند.

در مجموع باید بگویم جسارت از مهم‌ترین و اصلی‌ترین عناصر شهرآورد است و بدون آن نمی‌توان یک بازی زیبا را شاهد بود.

بازیکنان هر دو تیم باید سعی کنند در کنار ارائه یک فوتبال زیبا، اخلاق‌مدار هم باشند تا زیبایی‌های شهرآورد دوچندان شود.

فوتبال عاری از جذابیت‌های زیبا اما مطابق با اصول اخلاق‌مداری را می‌توان مورد پذیرش قرار داد، اما فوتبال جذاب اما بدون شاخصه‌های جوانمردانه را نمی‌توان پذیرفت. امیدوارم در شهرآورد پیش‌رو، بازیکنان هر دو تیم مثل همه شهرآوردهای چند سال گذشته اخلاق‌مداری را از یاد نبرند.