صنایع‌دستی،‌ ‌بازوی‌گردشگری

روزگاری گردشگری محدود به زمان، مکان و افراد خاصی بود ولی امروزه تقریبا تمام جوامع و افراد می‏توانند در هر فصل و زمانی به سفر بروند.

با توسعه ارتباطات و استفاده از تکنولوژی‏های روز، امروزه گردشگری نیز تنوع و تعدد قابل توجهی پیدا کرده است.
با وجود این، هنوز مهم‌ترین دلیل سفرهای بین‏المللی بازدید از ابنیه باستانی و آشنایی با تاریخ ملل است.

به عنوان مثال، در نوروز سال 91 تخت جمشید و آرامگاه فردوسی پربازدیدترین مکان​های گردشگری ایران بوده‏اند. همین طور بناهای تاریخی در تمام کشورها سالانه پذیرای خیل عظیمی از گردشگران مختلف هستند.

دیدن بناهای تاریخی نه تنها در هنگام سفر لذتبخش است بلکه پس از سفر نیز خاطرات آن روح و روان گردشگران را شاد می‏کند بر همین اساس یکی از لذت‏های سفر، خرید یادبودهایی از مقاصد سفر است.

این یادبودها که اغلب از صنایع دستی بومی هر کشور است نه تنها یادگاری از یک منطقه محسوب می‏شود بلکه در مبدا سفر موجب اشتغالزایی و کارآفرینی برای مردم بومی و محلی است.

شاید بتوان گفت یکی از دلایل ادغام گردشگری، میراث فرهنگی و صنایع دستی در جمهوری اسلامی ایران ارتباط تنگاتنگ این سه حوزه بوده که هر کدام موجب توسعه دیگری می‏شود.

در این میان به نظر می‏رسد، گردشگری نقشی محوری داشته و میراث فرهنگی و صنایع دستی بازوهایی برای توسعه این صنعت است.

برگزاری تورهای فرهنگی و تاریخی، ایجاد بازارچه‏های دائمی صنایع دستی در مراکز تاریخی و تفریحی، امکان بازدید و خرید مجازی صنایع دستی استان‏ها و اقدامات مشابه می‏توانند موجب توسعه و رونق همه‌جانبه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور شود.