نُت سکوتِ موسیقی فجر

اهالی سینما، تئاتر، هنرهای تجسمی و حتی شعر و هنرهای دینی و قرآنی این روزها بیشتر از هر زمان دیگری خود را برای برپایی جشن‌ها و جشنواره‌های فجری مرتبط با حوزه‌های تخصصی‌شان آماده می‌کنند و هر روز از دبیرخانه هایشان سیل خبرها، گزارش‌ها، گفت‌وگوها و حواشی است که به‌سمت رسانه‌ها سرازیر می‌شود که البته بنا به سنت همیشگی سهم هنر هفتم و سینمایی‌ها بیشتر از دیگران است. در این میان نکته جالب توجه سکوت تامل‌برانگیزی است که یکی از همین جشنواره‌های فجری اختیار کرده است، در این حد که هیچ‌کس نمی‌داند آیا واقعا قرار است نُت‌های بیست‌وهشتمین جشنواره موسیقی فجر به‌صدا در بیاید یا نه؟

موضوع وقتی بیشتر جالب می‌شود که توجه داشته باشیم اساس موسیقی بر نظم و ترتیب استوار است و معمولا یک نگاه و باور کلیشه‌ای در میان مردم رایج است که می‌گوید آهنگسازان و فعالان عرصه موسیقی جزو منظم‌ترین گروه افراد جامعه هستند، حال چه می‌شود که مهم‌ترین رویداد حوزه موسیقی کشور اینچنین با نابسامانی و شفاف نبودن برنامه‌هایشان مواجه شده است؟

شاید بتوان پیش‌بینی کرد که مشکلات اقتصادی و مباحث مرتبط با اعتبار و بودجه دست‌اندرکاران این جشنواره را در تنگنا قرار داده است، همان‌طور که پیش از این و در معدود اظهارنظرهای رسمی مدیرعامل انجمن موسیقی ایران از کاهش تعداد سالن‌های جشنواره و حضور تعداد کمتر گروه‌های خارجی خبر داده و تلویحا گفته بود بیست‌وهشتمین جشنواره موسیقی فجر را جمع‌وجور برگزار می‌کنند.

اما این موضوع یعنی کمبود بودجه امری فراگیر است و تقریبا این روزها هیچ نهاد، سازمان و جشنواره و همایش فرهنگی و هنری را نمی‌بینیم که از این ناحیه در مضیقه نباشد و از سوی دیگر انتظار این است که اتفاقا اهل موسیقی با آن تدبیرها و نظم همیشگی‌شان در برگزاری جشنواره موفق‌تر از دیگر همقطاران فجری عمل کنند.

امیدواریم این نُت سکوت شبیه نت‌های سکوتی باشد که در یک آهنگ توسط آهنگساز چیده می‌شود؛ سکوتی که الزاما به مفهوم اجرا نکردن یا پایان دادن به یک قطعه نیست و پس از پایان یک نت کشیده سکوت، شاهد آغازی دوباره و پرشکوه باشیم.

سینا علی‌محمدی ‌/ دبیر گروه فرهنگ و هنر