آرسنال در بلاتکلیفی مالکیتی

126 سال بعد از آن تاریخ دو سرمایه‌دار بزرگ روسی و آمریکایی می‌کوشند با راندن یکدیگر از صحنه به تنها مالک باشگاه تبدیل شوند و به نظر می‌رسد الیشر عثمانوف روس بازنده این نبرد در برابر استن کروئنکه آمریکایی باشد. کروئنکه تابستان 2007 قسمتی از سهام توپچی‌های شهر لندن را خرید و در پاییز 2009 سهامش را به 29 درصد افزایش داد. ماجرا وقتی خطیرتر و رقابت زمانی حادتر شد که تمبانوف به عنوان سرکرده ائتلافی به نام سرخ و سفید، با خریداری سهام دیوید دین نایب رئیس پیشین آرسنال ابتدای سال 2008 صاحب 25 درصد از آرسنال شد و کروئنکه برای خنثی‌سازی اقدام آنها سهام خود را در سپتامبر 2009 باز افزایش داد و آن را به 66 درصد رساند. او حالا به عنوان سرمایه‌دار اصلی و سهامدار عمده باشگاه حق دارد به عثمانوف پیشنهاد خریداری سهام وی را نیز بدهد و قوانین سرمایه‌داری باشگاه‌ها در غرب در چنین مواقعی ایجاب می‌کند که فرد مورد درخواست قرار گرفته، پیشنهاد را بپذیرد. اتفاقی که به نظر می‌رسد در طول سال 2013 روی بدهد تا‌ آرسنال از بلاتکلیفی مالکیتی خارج شود و فقط یک گروه بر آن حکم برانند. این در حالی است که در ده سال اخیر عملا سیاست‌های ورزشی آرسن ونگر آرسنال را روی پا نگه داشته است. با هدایت این مربی فرانسوی آرسنال در هفت سال گذشته حتی یک جام هم نبرده است، اما شناسایی و پرورش و البته فروش نیروهای جوان توسط ونگر طی این مدت سبب شده این باشگاه بیش از نیم میلیارد یورو سود ببرد و روی پایش بایستد. شاید شرکت هواپیمایی الامارات پول احداث ورزشگاه مدرن آرسنال را که با همین نام در سال 2007 ساخته شد، تامین کرده باشد، اما پول حاصل از مانورهای ورزشی و فنی ونگر بسیار بیش از این بوده است.