ایزوی 9001 مدیرعامل پرسپولیس

فکر می‌کنید یک مربی را از ورود به تمرینات منعی کردن، چه معنی ای می‌دهد. اصولا چرا راه دور برویم، شما مدیرعامل تیمی هستید و چون در سفر خارج به سر می برید، طی تماسی تلفنی به سرپرست تیم‌تان اعلام می‌کنید که مرخصی سرمربی خارجی تیم تان را تمدید کند، ضمن آن‌که از او می‌خواهید به مربی ایرانی تیمتان اعلام کند تا انتخاب سرمربی جدید، ‌وظیفه انجام و هدایت تمرینات را بر عهده بگیرد.

کد خبر: ۵۲۱۶۵۷

آیا چنین تصمیم‌هایی به منزله اخراج سرمربی تیم‌تان نیست و شما تنها خواسته‌اید با چند روز تمدید مرخصی از وی قدردانی کنید؟!

به هر حال گویا در مدیریت باشگاهی ایرانی باید تعاریف و تعابیر تازه‌ای را نیز وارد فرهنگ فوتبال کرد! قبول ندارید، بخوانید صحبت‌های دیروز محمد رویانیان مدیر عامل باشگاه پرسپولیس را که در پایان نشست کمیته فنی و اعلام سرمربی شدن یحیی گل‌محمدی به صورت موقت، همه کاسه و کوزه‌ها را سر خبرنگاران شکسته و با عتاب و خطاب رو به خبرنگاران حاضر گفته است حالا که اعلام کرده‌اید مانوئل ژوزه اخراج شده، خودتان نیز پول قراردادش را بدهید!

واقعا باید به این نوع مدیریت دست مریزاد گفت و اصولا فکر می‌کنیم که اگر پروسه مدیریتی پرسپولیسی‌ها در معرض نقد و قضاوت قرار گیرد، حتما برای آن ایزو 9001 صادر خواهد شد.

اصولا باید خدمت آقای مدیرعامل سرخ‌ها عرض کنیم، چه ضرورتی داشت که در سفر ایتالیایی خود به این نتیجه برسید که مانوئل ژوزه دیگر به دردتان نمی‌خورد و آن قدر حضورش در تیم پرسپولیس مضر است که دیگر یک دقیقه نیز نباید پایش به تمرینات تیم باز شود.

آن هم در شرایطی که پیرمرد پرتغالی در پایان مرخصی چند روزه‌اش به پرتغال، همسرش را هم با خود مسافر ایران کرده بود تا ایشان نیز چشمش به دیدن تهران روشن شود.

بی شک محمد رویانیان نمی‌تواند مدعی باشد که یکباره به این جمع بندی رسیده است که مانوئل ژوزه به دردش نمی‌خورد.

آخر او تا دیروز هر حرف حقی در جهت عملکرد ضعیف مربی پرتغالی را در نطفه خفه می‌کرد و مدعی بود که بعضی‌ها چشم دیدن این مربی پرتغالی را ندارند، در حقیقت نه به آن شوری شور و نه به این بی‌نمکی...

به هر حال آقای مدیرعامل باید پای تصمیم‌های خود بایستد و نمی‌تواند حالا که کار خراب شده و باید دو میلیون دلار پول قرارداد ژوزه و همکارانش را یکجا پرداخت کند، توپ تقصیر را به زمین خبرنگاران شوت کند.

آخر اصول مدیریتی اقتضا می‌کند هر مدیری تبعات تصمیم‌هایش را پیش از اجرا، از هر جهت بسنجد. به هر حال از قدیم گفته‌اند هر کس که خربزه می‌خورد باید پای لرزش نیز بنشیند.