اداره یک زندگی با 18 هزار تومان

زنان سرپرست خانوار که از طبقات مختلف جامعه هستند تنها مشکل شان حداقل مستمری نیست بلکه به مشکلات فرهنگی و اجتماعی دیگری نیز اشاره می کنند. راضیه م می گوید: با وجود 5بچه و با این که از سازمانی حقوق دریافت نمی کنم مجبور هستم هر چند ماه شغل خود را تغییر دهم . به مجرد این که کارفرمایان به وضعیت تاهل من پی می برند مشکل شروع می شود و در نهایت مجبور به تغییر کار می شوم. یکی دیگر از زنان سرپرست خانوار به مشکل تحصیل کودکان خود اشاره می کند و می گوید: هیچ حمایتی برای تحصیل کودکمان صورت نمی گیرد مگر بچه های ما حق تحصیل ندارند. بحث خوداشتغالی زنان سرپرست خانوار و مشکل تحصیلی کودکان تحت تکفل زنان سرپرست خانوار از جمله مسائلی است که هنوز برای آن راه حلی جدی و فراگیر وجود ندارد. علم الهدایی درباره اشتغال زنان سرپرست خانوار به «گروه های همیار» اشاره می کند و می افزاید: 415 گروه همیار که شبه تعاونی هایی برای ارائه تولیدات زنان سرپرست خانوار است ایجاد شده و در این پروژه که به نوعی خوداشتغال است تنها 4 هزار زن سرپرست خانوار کار می کنند. هر چند که «گروه همیار» با توجه به تولیدات منطقه های متفاوت کشور تقسیم می شوند اما اشتغال تنها 4 هزار نفر نسبت به جمعیت زنان سرپرست خانوار قابل مقایسه نیست . همچنین برای حل مشکلات تحصیلی فرزندان این قشر نیز اقدامی جدی صورت نگرفته است و تنها 5 هزار دانشجو از خدمات سازمان بهزیستی بهره مند می شوند که 50 تا 80 درصد شهریه تحصیل آنها پرداخت می شود.

معضل تهیه مسکن

هر چند که راه چمنی رئیس سازمان بهزیستی کشور بارها گفته است که نبود مسکن از عمده مشکلات زنان سرپرست خانوار و معلولان است اما 40 درصد زنان تحت پوشش این سازمان فاقد مسکن هستند. هزینه بالای مسکن 35 هزار خانوار تحت پوشش سازمان بهزیستی که بیش از 5 نفر هستند بی شک آنان را با سختیهای فراوانی روبه رو کرده است . آمارهای موجود نشان می دهد که تنها از 120 هزار خانوار تحت پوشش سازمان بهزیستی 14 هزار خانوار 4 نفر و 17 هزار خانوار با جمعیت 3 نفر وجود دارد که با مشکل مسکن روبه رو هستند.

سازمان های غیردولتی کجا هستند

با آن که علم الهدایی از فعالیت هزار سازمان غیردولتی برای کمک در حوزه اجتماعی سخن می گوید: اما توانمند نبودن سازمان های غیردولتی بسیار آشکار است. روشهای حمایتی صرف این سازمانها به جای توانمندسازی زنان سرپرست خانوار از عمده مشکلات سازمان های غیردولتی است. نبود کلینیک های مددکاری که بتوانند در رفع مشکلات روانی ، حقوقی ، اداری و... زنان سرپرست خانوار اقدام کنند از جمله مشکلاتی است که به عقیده کارشناسان در کنار سازمان های غیردولتی به چشم می آید. در وضعیتی که سازمان های غیردولتی هنوز توان لازم را نیافته اند و سازمان های حمایتی مانند بهزیستی هم همواره از کمبود بودجه می نالند وضعیت زن سرپرست خانوار روشن نیست. گرچه گزارش شفافی از هزینه کرد این گونه سازمان ها در بودجه اختصاص یافته هم در دست نیست.