تصویر اسطوره ایثار

چند روزی است که صحنه‌های مربوط به شهادت حضرت ابوالفضل(ع) که برای سریال «مختارنامه » طراحی و تولید شده بود، اما بنا به دلایلی در زمان پخش این سریال از «مختارنامه» حذف شد، در فضای مجازی منتشر شده است؛ صحنه‌هایی که می‌توان آنها را جزو بهترین تصاویری دانست که درباره واقعه عاشورا و شهادت اهل بیت رسول‌ خدا ساخته شده است. تصاویری که اگر در زمان پخش سریال «مختارنامه» حذف نمی‌شد، می‌توانست روایت این سریال را کامل‌تر و تاثیرگذارتر کند.

در این صحنه‌ها می‌بینیم که حضرت عباس (ع)‌ چگونه یکه و تنها به کنار فرات می‌آید و بدون این‌که عطش خود را با جرعه‌ای آب فرونشاند، مشک را از آب پر می‌کند تا برای کودکانی ببرد که تشنگی دارد آنها را از پای درمی‌آورد. اما سربازان شمر به او یورش می‌برند، ابتدا دستان او را قطع می‌کنند و سپس مشک آب را که مثل جان برای ابوالفضل عزیز است به تیر می‌بندند...

اتفاقات روز تاسوعا سینه به سینه برای ما نقل شده است. همه ما بارها شنیده‌ایم که یزیدیان چگونه برادر سیدالشهدا را غریبانه به شهادت رساندند. همه ما وقتی عطش تشنگی​مان را فرو می‌نشانیم ناخودآگاه یاد حضرت ابوالفضل می‌افتیم که در کنار آب بود اما تشنگی خود را فروننشاند تا ایثار و فداکاری را عینیت بخشد و در تاریخ آن را به ثبت برساند.

داوود میرباقری همه این‌ها را به زیبایی در قاب‌هایی بسیار تاثیرگذار به نمایش گذاشته است. صحنه‌‌های شهادت حضرت عباس (ع)، تصویرسازی کاملی از اسطوره گذشت و فداکاری است. صحنه‌هایی که در اینترنت منتشر شده، بدون کلام است، اما این تصاویر بدون کلام تاثیر بیشتری بر مخاطب دارد، چون آنچه که درباره این واقعه باید به زبان می‌آمد تاکنون بارها و بارها گفته شده است.

صحنه‌های شهادت حضرت عباس(ع) به این دلیل ‌که نباید چهره معصومین یا برخی شخصیت های مقدس به نمایش درآید از سریال «مختارنامه» حذف شد. البته خیلی از صاحبنظران به میرباقری پیشنهاد دادند تا با استفاده از تمهیداتی چهره آن حضرت را بپوشاند تا صحنه‌های شهادت ایشان قابل نمایش شود، اما میرباقری نپذیرفت. حالا این صحنه‌ها برای مردم قابل دیدن شده‌ است؛ اما واقعیت این است آنچه که در این صحنه‌ها اهمیت ندارد، چهره بازیگری است که نقش حضرت ابوالفضل (ع) را بازی می‌کند.

عمق حادثه و روایت شهادت حضرت عباس (ع) و بیرحمی یزیدیان آنقدر استادانه و تاثیرگذار است که بیننده را از کنجکاوی درباره بازیگر باز می‌دارد و فقط این افسوس را برای او به جای می‌گذارد که ای کاش با استفاده از تمهیداتی چهره بازیگر پوشانده می‌شد تا این صحنه‌ها از «مختارنامه» حذف نمی‌شد و روایت عاشورایی «مختارنامه» کامل‌تر می‌شد.