دم‌کردنی محبوب ایرانی‌ها

شاید دلیلش این باشد که چای یک نوشیدنی شرقی است. ابتدا هندی‌ها و چینی‌ها از آن استفاده می‌کردند و سال‌ها بعد گیاه چای به ایران وارد شد، اما این دم‌کردنی سیاه چنان جای خود را در میان ایرانی‌ها باز کرد که حالا در هر خانه‌ای حداقل یک بار در روز چای دم می‌کشد و خورده می‌شود و چای شیرین جزئی جدانشدنی از سفره صبحانه ما شده است.

چای اما انواع مختلفی دارد که در تمام فروشگاه‌ها در اختیار خریداران قرار می‌گیرد. بهترین نوع این نوشیدنی به محصولات هندوستان و سیلان و ایران تعلق دارد.

چای ایرانی که نوع بهاره آن بسیار خوشمزه است در شمال ایران کاشت و برداشت می‌شود.

از ​ نگاهی دیگر هم می‌توان چای را به انواع مختلفی تقسیم کرد. این نوشیدنی محبوب در بازار، هم به صورت باز و هم انواع بسته‌بندی با نام‌های تجاری مختلف وجود دارد.

چای‌های موجود در ایران شامل کله مورچه‌ای، باروتی، شکسته، قلمی و... است که هر کس بنابر سلیقه خود و خانواده‌اش نوعی از آن را می‌پسندد و خریداری می‌کند.

از سوی دیگر بعضی​ خانواده‌ها از چای سیاه معمولی استفاده کرده و آن را به تنهایی دم می‌کنند و برخی دیگر برای عطر بهتر، چای معمولی را با چای عطری مخلوط می‌کنند. همین جا لازم است یادآوری کنیم که چای عطری با عطر چای فرق می‌کند.

هر دوی اینها با چای معمولی مخلوط می‌شود ولی میزان عطر چای باید بسیار کمتر از چای عطری باشد. همچنین چای عطری را می‌توان به‌تنهایی هم دم کرد ولی عطر چای را حتما با چای معمولی مخلوط کرده و سپس دم می‌کنند.

البته بهتر است از چای معمولی استفاده کنید زیرا هم چای عطری و هم عطر چای هر دو از اسانس‌های مختلف تهیه می‌شود.

اگر به عطر خاصی علاقه دارید، بهتر است از اسانس‌های خانگی و اصیل ایرانی برای معطرشدن چای استفاده کنید؛ به عنوان مثال هل، زعفران، دارچین، زنجبیل و گل محمدی نمونه‌هایی مناسب برای طعم‌دارکردن چای هستند.

روی بسته‌بندی‌های چای، نوع آن هم قید شده‌ است. دلیل این تفکیک آن است که بعضی‌ها رنگ چای برایشان مهم است و برخی دیگر عطر و شاید طعم چای؛ ولی یک چای خوب و گوارا باید هم خوش‌رنگ باشد، هم خوش عطر و هم مزه گس آن حس شود. به نظر می‌رسد این چای مورد علاقه بیشتر مردم است.

بهترین راه دم‌کردن چای این است که بگذارید آب داخل کتری یا سماور کاملا جوش بیاید؛ بعد آن را خاموش کرده تا دمای آب قدری کم شود، حالا مقداری چای درون قوری بریزید؛ بهتر است قوری هم چینی یا پیرکس باشد؛ یکبار با آب گرم چای را شست وشو دهید و سپس به اندازه کافی آب داخل قوری ریخته و زیر کتری یا سماور را روشن کرده و قوری را روی آن قرار دهید. اجازه دهید تا چای خوب دم بکشد البته گذاشتن یک پارچه تمیزی روی قوری به‌عنوان دم‌کنی هم بسیار مهم است.

یادتان باشد هر نوع چای به زمان خاصی برای دم‌کشیدن نیاز دارد ولی معمولا 10 دقیقه، فرصت مناسبی است.

اگر سن‌تان اجازه دهد حتما به یاد دارید که در قدیم از انواع سماورهای زغالی برای تهیه چای استفاده می‌شد و بعد از آن سماورهای نفتی به بازار آمد. چای تهیه‌شده روی سماورهای زغالی و نفتی بسیار گوارا و دلچسب بود؛ ولی کم‌کم سماورهای برقی و گازی جای نسل پیش از خود را گرفتند، البته چای دم‌شده روی آنها هم با ذائقه خانواده‌های ایرانی سازگار بود.

اما امروز دستگاه‌های برقی چای‌ساز در آشپزخانه‌های ایرانی جا خوش کرده‌اند؛ شاید شما هم یکی از آنها را خریده باشید.

خیلی از خانم‌ها بر این باورند که چای تهیه‌شده روی این دستگاه‌ها خیلی خوش‌طعم نیست و نمی‌توانند چای را مانند سماور و کتری دم کنند؛ البته برخی هم نظر دیگری دارند.

به هر حال چای با هر وسیله‌ای که دم شود، همچنان گواراترین و لذت‌بخش‌ترین نوشیدنی برای ایرانی‌ها است. چای جزئی از زندگی روزمره مردم این سرزمین است.

وقتی که مهمان به خانه شما می‌آید اولین کار تهیه چای است. وقتی از کار روزانه خسته می‌شوید یک فنجان چای شما را سرحال می‌آورد و هنگامی که به مهمانی می‌روید اولین چیزی که منتظرش هستید یک استکان چای است.

برای نوشیدن یک چای دلچسب، نیازی به خریدن ظروف گران قیمت نیست، اما قدری سلیقه لازم است؛ به یقین دیدن چایی خوشرنگ در یک استکان کمر باریک و روی نعلبکی‌ای زیبا در کنار قندانی پر از قندهای سفید هم قد و قواره، به اندازه نوشیدنش دلچسب است. (جام جم - ضمیمه چاردیواری)