ساز سلامتی را کوک کنید

بابابزرگ وقتی این آهنگ را زمزمه می‌کند انگار در ذهنش خاطرات جوانی جان می‌گیرد و سرحال‌تر می‌شود. صبح‌ها با همین آهنگ نرمش می‌کند و بعد هم مرغ سحر را با ضبط قدیمی گوش می‌کند و صبحانه می‌خورد.

اگر از او بپرسی، می‌گوید: «بهترین همدم من همین ضبط صوت کوچک است.»

خیلی از افراد از کودک تا سالمند در اثر شنیدن برخی اصوات و نت‌های موسیقی تمرکز بیشتری پیدا می‌کنند و عملکرد ذهنی بهتری از خود نشان می‌دهند.

موسیقی می‌تواند میزان ضریب هوشی را تا هفت درجه افزایش دهد. دانشمندان دریافته‌اند افرادی که می‌توانند یک ساز موسیقی را بنوازند باهوشترند، زندگی اجتماعی بهتری دارند و شکل و قدرت مغز آنان به نحوی تغییر می‌یابد که به بهبود مهارت‌ها و توانایی‌های ادراکی آنها منجر می‌شود.

نواختن موسیقی سبب می‌شود قسمت‌های خاصی از مغز که وظیفه پردازش و نواختن یک آهنگ خاص و توانایی‌های حرکتی، مهارت‌های شنیداری و ذخیره‌سازی اطلاعات را دارند تقویت شوند و زمانی که فردی شروع به آموزش نواختن یک ساز می‌کند این قسمت‌ها به طور قابل توجهی رشد کرده و عملکرد آنها طی دوران آموزش روز به روز بهتر می‌شود.

حتی افراد بالای 65سال‌ هم چهار یا پنج ماه بعد از شروع به آموزش نواختن یک ساز تغییرات زیادی در مغزشان به وجود می‌آید.

این تغییرات در سالمندان ابتلا به بیماری‌های مغزی مانند آلزایمر را به تأخیر می‌اندازد و حتی از بروز بعضی از فلج‌ها که به خاطر کاهش عملکرد​ مغز به وجود می‌آید، پیشگیری می‌کند.

قسمت‌هایی از مغز افرادی که موسیقی می‌نوازند و وظیفه کنترل قدرت شنیداری، حافظه و قسمت‌هایی که وظیفه کنترل دست‌ها را دارند در حین آموزش موسیقی به بهترین شکل تمرین داده شده و تقویت می‌شوند.

موسیقی در فرد شنونده باعث تحریک واکنش‌های عاطفی و ذهنی فرد می‌شود و در فرد نوازنده که خود نیز در ایجاد موسیقی فعال است، علاوه بر تحریک عواطف موجب تقویت ارتباط جسم و ذهن شده و به هماهنگی این ارتباط در بدن کمک می‌کند.

سمیه، بانوی 67 ساله‌ای است که به سردرد مبتلاست و مدت‌هاست دارو مصرف می‌کند. بتازگی یکی از متخصصان به او پیشنهاد کرده است علاوه بر مصرف داروهای خود هر روز مدت و زمان معینی را به گوش‌دادن موسیقی آرامش‌بخش و آسودگی ذهنی بگذراند.

این بانوی مبتلا به میگرن می‌گوید: از وقتی این توصیه پزشک را به کار برده‌ام دفعات حملات میگرنی من کاهش یافته است.

پژوهش‌های انجام‌شده نشان می‌دهد که غده تالاموس به عنوان مهم‌ترین غده در مغز انسان محرک‌های صوتی را به وسیله سیستم‌های عصبی دریافت و در کنار حافظه و تخیل به آنها پاسخ می‌دهد.

غده هیپوفیز نیز که از غده تالاموس فرمان دریافت می‌کند به محرک‌های صوتی موزون پاسخ می‌دهد و موجب بروز ترشحاتی می‌شود که نتیجه آن آزادسازی ماده آرام‌بخشی به نام آندروفین خواهد بود.

با توجه به ​ این‌که مهم‌ترین اثر ماده مزبور، تسکین درد در انسان است بسادگی می‌توان به ارزش موسیقی‌درمانی که عملا موجبات آزادسازی ماده آندروفین که علاوه بر تسکین درد، موجبات انبساط و شادی را در انسان فراهم می‌سازد، پی برد.

برخی از محققان اعتقاد دارند به کمک موسیقی می‌شود وابستگی سالمندان به دارو را کاهش داد و زندگی آنان را بهبود بخشید.

شنیدن و خواندن، رایج‌ترین شیوه موسیقی‌درمانی است که همیشه و همه وقت مورد استفاده مردم بوده است.

برای سالمندانی که دنیای ذهنی پراکنده‌ای دارند، موسیقی نظمی سازمان یافته ایجاد می‌کند.

موسیقی بیان احساسات و حس خود‌ارزشمندی را تقویت می‌کند و آستانه تحمل درد در فرد سالمند را بالا می‌برد. تپش قلب، اضطراب و افسردگی را کم می‌کند. استفاده از موسیقی یکی از همراهانی است که حتی تا آخرین لحظات نیز می‌تواند با سالمندان باشد.

اگر هنگام تمرینات ورزشی یک موسیقی پخش شود، ورزشکاران انگیزه و استقامت بیشتری برای تکرار حرکات پیدا می‌کنند، نظم می‌یابند و سختی ورزش​ تسکین یابد به همین دلیل ورزش‌های گروهی اغلب با موسیقی همراه است.

دست‌زدن نشاط‌انگیز و موسیقی ریتمیک می‌تواند ورم مفاصل انگشتان را صاف کند، اعتماد به نفس او را افزایش داده و انرژی مثبت را در این‌گونه افراد تقویت کند.

معمولا افراد مسن به آهنگ‌های معروفی که در دوران جوانی حوالی سنین هجده تا بیست و پنج سالگی گوش می‌دادند، علاقه نشان می‌دهند.