اتحادیه‌ای برای رسوا شدن

آنها در حالی این رویکرد را داشته‌اند که اولا گروه‌های تحت حمایت اتحادیه عرب به اذعان جهانیان دارای ماهیت تروریستی بوده که جز جنایت و کشتار برنامه‌ای دیگر ندارند. پرونده آنها در سوریه چنان بوده که حتی سازمان ملل آنها را جنایت کار جنگی معرفی کرده است.

ثانیاً، اتحادیه عرب نشست حمایت از این گروه‌ها را در حالی برگزار کرده که منطقه شاهد تحولاتی ویژه بوده است. صهیونیست‌ها در روزهای اخیر غزه را زیر آتش گرفته‌اند و در منطقه سینای مصر به بحران سازی می‌پردازند، صهیونیست‌ها چندی پیش با حمله به سودان بخشی از مناطق این کشور را هدف قرار دادند، صهیونیست‌ها با نقض حریم سوریه و لبنان به مرزهای این کشورها وارد شده‌اند. صهیونیست‌ها در قدس و کرانه باختری ساخت هزاران واحد صهیونیست‌ نشین را آغاز کرده‌اند.

این جنایات در حالی صورت گرفته که اتحادیه عرب حتی از صدور بیانیه و اقدام عملی برای مقابله با این رژیم خودداری کرده‌ و چنان وانمود ساخته‌اند که گویی هیچ اتفاقی روی نداده است.

این گونه موضع‌گیری‌های سوال برانگیز و مغرضانه از سوی اتحادیه عرب چند نکته اساسی را آشکار می‌سازد.

نخست آنکه اتحادیه عرب عملاً جای دوست و دشمن را عوض کرده است به گونه‌ای که از یک سو در برابر سوریه‌ای موضع گیری می‌کند که کشوری عربی و مسلمان است که همواره به حمایت از ملت‌ها و دولتهای عربی در برابر دشمن واقعی منطقه یعنی آمریکا و صهیونیست‌ها پرداخته‌ است.

از سوی دیگر آنها در برابر جنایات صهیونیست‌هایی سکوت کرده‌اند که در زمانی نه چندان دور با آن می‌جنگیدند و اکنون نیز ملت‌های عربی آنها را دشمن اصلی خود می‌دانند.

این رفتار اعراب نشانگر آن است که اعراب گذشته و جنایاتی را که صهیونیست‌ها علیه آنها روا داشته‌اند به کنار نهاده و به سکوت در برابر آن می پردازند در حالی که در مقابل به موضع گیری علیه سوریه‌ای می‌پردازند که جهانیان اذعان دارند حامی تمام قد اعراب در برابر تجاوزگری‌های صهیونیست‌ها بوده است.

دوم آنکه عملکردهای اتحادیه عرب نشان می‌دهد که آنها نه بر اساس حقایق منطقه بلکه بر اساس خواست آمریکا موضع گیری می‌کنند که نتیجه آن نیز حمایت آنها از گروه‌های تروریستی و صف بندی برابر نظام و مردم سوریه است. آنها عملاً خواست آمریکا مبنی بر مقابله با جبهه مقاومت را اجرا می‌کنند.

سوم آنکه مواضع اتحادیه عرب یک پیامد دارد و آن ایجاد شکاف میان جهان اسلام در قالب حامیان و مخالفان سوریه است که خیانتی گسترده به کل جهان اسلام می‌باشد.

با توجه به این شرایط می‌توان گفت که اتحادیه عرب با رویکرد سوال برانگیز خود نه تنها گامی برای برقراری ثبات در منطقه و مقابله با دشمنان بر نداشته بلکه به عاملی برای تشدید بحران در منطقه و تحقق بخش اهداف صهیونیست‌ها و غرب مبدل شده است که نتیجه نهایی آن نیز در نهایت پیشرفت این اتحادیه نخواهد بود بلکه افشاگر ماهیت واقعی آن است که به یک رسوایی جهانی برای آن مبدل می‌شود.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین