سهم مردم در اتحاد فوتبال

فردای روزی که ملی‌پوشان، بیانیه‌ای مبنی بر اتحاد ملی و توجه رسانه‌ها به این عرصه در ورزش منتشر کردند، تصور این‌که آرامش حتی چند روز قبل از بازی با کره به اردوی ایران برگردد، آسان بود.

مردم و رسانه‌ها در روزی سخت، تیم ملی فوتبال را یاری کردند و الحق سرمربی تیم ملی و بازیکنان ملی‌پوش در پایان بازی، با تشکر از آنها نشان دادند از بزرگ‌ترین رکن پیروزی خود غافل نشده‌اند. تشویق مالی توسط وزیر ورزش و سپس فدراسیون فوتبال هم نکته دیگری در شادی ملی‌پوشان است.

با این حال و در کنار شادی‌های فوتبال، باید به درس‌هایی که ورزش ما از بازی با کره جنوبی گرفت، توجه کافی شود. اتحاد و همدلی بین مردم و رسانه‌ها و مسئولان اجرایی و قانونگذار، در چند روز با تلاش ملی‌پوشان فوتبال به نتیجه رسید و دل میلیون‌ها ایرانی را شاد کرد. بنابراین باید پرسید چرا نباید این همدلی را در ارکان دیگر ورزش توسعه داد و به دوام و نظام بیشتر این پیروزی‌ها که در نهاد خود، شادی‌های مردمی را به همراه دارد، توجه کرد؟ چرا فردا این شادی‌ها باید با ادبیات سخیف و متهم کردن یکدیگر دوباره رنگ باخته و دود آتش نفاق و اختلاف‌های شخصی جای آن را بگیرد؟

ذات ورزش، صلح و دوستی است و موفقیت در ورزش قهرمانی و حرفه‌ای لازمه‌اش آرامش و ثبات است. امروز فوتبال با ضعف‌های آشکار و نهانش طعم برتری در سایه آرامش را با اتحادی همه‌جانبه چشید و با درس بزرگی که از مردم آموخت باید در راه رسیدن به ثبات بیشتر تلاش کند. این نکته متوجه مسئولان ورزش ایران هم می‌شود که به همه عرصه‌های ورزش نگاهی متحدانه داشته باشند. اگر والیبال به لیگ جهانی رفت یک سوی موفقیت مردم بودند که تالار 12 هزار نفری آزادی را در روز بازی با ژاپن به مرز انفجار رسانده بودند. ورزش ایران امروز به این نوع نگاه و توجه نه فقط در فوتبال، بلکه در کشتی، دوومیدانی، قایقرانی و... نیازمند است.