پرنده در رفتنی است!

مرغ سحر ناله سر کن

داغ مرا تازه تر کن

ز آه شرربار....نرخ مرغ را

برشکن و زیر و زبر کن!...

خدا را شکر که پرندگان اگر سوگوار یکدیگر هم می‌شوند، مراسم سوگواری خود را خیلی ساده و مختصر برگزار می‌کنند که در این شرایط حساس اقتصادی روی کسی فشار نیاید. حالا حساب کنید اگر آنها هم می‌خواستند برای رفتگان خود، مراسم هفت و چهل و سال و پارسال و هر سال بگیرند، باید در داغ فراق خود دوبله بال بال می‌زدند.

یاد آرید ای مهان زین مرغ زار

یک صبوحی در میان مرغزار

متن پیشنهادی کارت تعزیه: فرض محال که محال نیست. حالا که فهمیدیم برخی پرندگان هم بشدت رقیق‌القلب هستند و هنگام از دست دادن همدیگر، از خودشان احساسات غمگنانه خارج می‌کنند؛ تصور این هم که برای شرکت در مراسم سوگواری پرنده موردنظر برای دیگر پرندگان کارت پرسه و تعزیه بفرستند، خیلی چیز عجیبی نیست. حداقل برای اهل تخیّل و طنز. کارت پیشنهادی ما را ملاحظه کنید:

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید

قفسم برده به باغی و درش باز کنید

سار از درخت پرید.... بدین وسیله درگذشت نابهنگام پرنده ناکام، گنجشکک اشی مشی را که صدبار به آن خدابیامرز گفتیم برو لب بام ما مشین....، به اطلاع گنجشکان و سایر پرندگان عزیز می‌رساند. به همین مناسبت مجلس سوگواره‌ای از ساعت چهار تا چهار و پنج دقیقه روی درخت سپیدار واقع در خیابان جلفا، کوچه بلبل برگزار می‌گردد. وسیله ایاب و ذهاب با خود پرندگان است. بنا به وصیت آن مرحوم، همه هزینه‌های دانه خوری، صرف آزادسازی پرندگان اسیر قفس خواهد شد.

از طرف خانواده‌های: گنجشک روزی، قناری‌زاده، سوت بلبلی، کلاغ پر، شانه به‌سر،قمری، زاغ سیاه، مورچه پردار،..... و سایر وابستگان داغدیده.

***

شعر روی آرامگاه: در ضمن بنا به پیشنهاد پرنده مردنی، این متن منظوم بر سنگ محل خاکسپاری وی منقوش می‌گردد:

من یه پرنده‌ام آرزو دارم تو باغم باشی

من یه خونه تنگ و تاریکم، کاشکی توبیای چراغم باشی

هر جا که باشم، هر کی که باشم، تو باید باشی، تا زنده باشم

می‌میرم اگه از تو جدا شم، می‌میرم اگه با تو نباشم