محلول‌های محافظ ناخن

ناخن‌‌ به طور عمده از کراتین ساخته می‌شود که درواقع پروتئین مو و پوست است. کراتین شامل لایه‌هایی از مولکول‌های متصل به هم است که خود این لایه‌ها نیز با شاخه‌هایی به دیگر لایه‌ها اتصال دارد.

میزان و چگونگی این اتصالات و نیز درصد عناصر مختلف موجود در کراتین و همچنین لایه‌های ناخن، در افراد مختلف با توجه به ژنتیک، بیماری‌ها و عوامل محیطی متغیر است. وجود اتصالات مناسب و نیز تعادل عناصر تشکیل‌دهنده، تعیین‌کننده استحکام ناخن است.

محلول‌های محافظ ناخن با حفظ این اتصالات و ایجاد تعادل مطلوب، موجب افزایش استحکام و دوام ناخن می‌شود. محصولات متعددی وجود دارد که ادعا می‌کند ناخن‌های شما را محکم می‌کند.

این محصولات از ترکیبات متفاوتی تشکیل شده‌ و به همین دلیل میزان اثربخشی و همچنین عوارض گوناگونی دارد بنابراین بسته‌بندی روی محصولات را با دقت مطالعه کنید و مطمئن شوید که از مواد زیر در ساخت آنها استفاده نشده باشد، در غیر این صورت به ناخن‌های خود آسیب بیشتری زده‌اید.

اثرات منفی و سوزاننده این ماده کاملا ثابت شده است. همچنین موجب سوزش چشم، گلو، بینی‌ و حساسیت‌های پوستی‌ (درماتیت) می‌شود.

این ماده‌ سوزاننده در حقیقت سطح ناخن را می‌سوزاند و به این ترتیب احساس سفتی کاذب ایجاد می‌کند. به عبارت دیگر هیچ تقویت یا استحکامی در ناخن ایجاد نمی‌کند.

رزین‌ها مانند یک لاک عمل کرده و با اضافه کردن یک‌لایه به ناخن موجب ضخیم شدن آن می‌شود. در حقیقت ساختمان و جنس ناخن را تقویت نمی‌کند، بلکه با اضافه‌کردن لایه به ناخن و افزایش ضخامت آن موجب احساس سفتی کاذب در ناخن می‌کند.

این محصولات شیمیایی نیز به ناخن آسیب وارد می‌کند، زیرا لایه‌ای که به ناخن اضافه می‌شود یک وزن و بار اضافه به ناخن تحمیل می‌کند که موجب ایجاد ناخن‌های ضعیف‌تر از قبل خواهد شد.

تولوئن نیز ماده‌ای شیمیایی از مشتقات نفتی سرطا‌ن‌زا به شمار می‌آید و به عنوان حلال در لاک‌ها به‌کار برده می‌شود که بر اثر تنفس یا تماس با پوست، موجب سرگیجه و التهاب پوستی می‌شود.