اجلاس دوست‌ داشتنی

در وهله اول بسیار سپاسگزاریم که ما را یاد دوران جوانی‌مان انداختید، یادمان انداختید که آن ایام هر موقع تلاش می‌کردیم تا همه اعضای خانواده را تشویق به ترک منزل کنیم، مادرمان از ما می‌پرسید: «تنهایی می‌خواهی چه غلطی بکنی؟» هفته پیش ما هم همان احساس مادرمان را داشتیم و با وجود آن همه اصرار بابت ترک تهران و تشویق ما به سفررفتن توسط مسوولان بی‌خود و بی‌جهت دچار توهم شده بودیم که اینها تنهایی می‌خواهند چه کار کنند.

در ادامه از مسوولان محترم روزنامه خودمان هم شدیدا سپاسگزاریم که با توجه به تعطیلی تمام ادارات و بانک‌ها در تهران، روزنامه‌ها را تعطیل نکردند و این فرصت رویایی را در اختیار ما قرار دادند تا برای اولین بار طی عمر گهربارمان طعم شیرین زندگی در پایتختی خلوت را زیر زبانمان مزه‌مزه کنیم و همچنین خدا را شاکریم از این که این امکان را به ما داد تا در ایام برگزاری اجلاس برای اولین بار بدون استفاده از فتوشاپ، قله دماوند را با پس‌زمینه آبی آسمان تهران ببینیم!

ضمنا از همه شما عزیزانی هم که قبول زحمت فرمودید و با وجود ترافیک سنگین مسیرهای خروجی تهران و گرمای طاقت‌فرسا و هزینه‌های سنگین سفر، راهی سرزمین باران شدید و تهران را به ما سپردید، صمیمانه سپاسگزاریم و جسارتا بعد از عرض دلتنگی از بابت دوری چندروزه از شما به استحضار می‌رسانیم در نبود شما بزرگواران، تهران بسیار دیدنی و جذاب‌تر بود!

سپاسگزاریم از شما که کاری کردید تا ما صبح‌ها با دیدن آن همه جای پارک خالی نزدیک محل کارمان از خوشحالی تا مرز جنون پیش برویم و حلاوت و شیرینی شیرین عقل بودن را به ما چشاندید.

سپاسگزاریم از شما که با قراردادن چند ایست بازرسی در خیابان‌های تهران اجازه ندادید تا بر اثر شادی فراوان از نبود ترافیک در سطح شهر سکته کنیم و به جرگه فنرداران بپیوندیم (در رگ‌های قلبمان فنر قرار دهند).

سپاسگزاریم از شما بابت برگزاری این اجلاس که این اولین و تنهاترین نشست و اجلاس در سطح جهان بود که قبل از این که به اتمام برسد و حتی قبل از شروع آن مردم تهران یک نفعی بردند.

سپاسگزاریم از شما که بنا به گفته خودتان حداقل به بهانه برپایی این اجلاس در ترمیم آسفالت‌ها، خط‌کشی‌ها، تابلوهای راهنمایی و رانندگی، زیباسازی معابر و خیابان‌ها و از همه مهم‌تر اضافه‌کردن واگن‌های جدید به مترو اهتمام شدید ورزیدید.

و در پایان سپاسگزار خواهیم بود اگر تمام اجلاس‌های جهان را در تهران برگزار کنید و تمام مدعوین محترم را در کوچه پس‌کوچه‌های ایران بگردانید تا شاید در ترمیم همه‌جا کوشاتر شوید.