دانستنی‌ها در باره واریس

این بیماری عوارض متفاوتی دارد. اغلب در سنین نوجوانی بروزکند، اما گزارش‌هایی نیز درباره ابتلای برخی مردان مسن حتی در سنین بالای 40 و 50 سال هم ـ گرچه بندرت ـ دیده شده است.

گاهی با درد همراه بوده و معمولا بدون درد است. در برخی موارد با آسیب‌های جدی روبه‌روست و در بعضی مواقع با نمودهای کم‌ضرر.

از این لحاظ که این بیماری شکل و علامت و نتایج مشخص و معلومی ندارد به نظر می​رسد بیراه نیست اگر نام و عنوان آن را واریس اغلب ناجوانمردانه‌ای برای مردان کم و​بیش جوان‌تر بدانیم.

برای آن‌که این بیماری را بهتر بشناسید باید بدانید که واریکوسل در واقع نوعی واریس است. سیاهرگ‌ها یا همان عروق وریدی در کیسه بیضه (اسکروتوم) پرخون و سیاه می‌شوند​.

دو نوع واریکوسل اولیه و ثانویه را پدید می‌آورند. عواملی که​باعث ایجاد نوع اولیه واریکوسل می‌شوند هنوز ناشناخته‌اند، اما بیشتر در سمت چپ بیضه بروز می‌کند.

در نوع دوم که حاصل شیوع و بزرگ‌شدن توده‌ها و تومورهای بدخیم شکمی است، عروق اطراف بسته می‌شو​د و به همین دلیل هم،​ اثری که بر نابارورسازی مردان دارد، باید سریعا​ درمان ​شود.

گاهی درد و نامتقارن‌بودن بیضه‌ها علامت خوبی برای تشخیص آن است، اما از آنجا که معمولا علائم خاصی ندارد و فقط پزشک متخصص و دقیق می‌تواند حین معاینه آن را تشخیص دهد، خوب است در ​نوجوانی و جوانی هر چند گاه یک بار برای بررسی احتمال ابتلا به واریکوسل نزد پزشک متخصص مجاری ادرار و دستگاه تناسلی مردان رفت.

در مواردی ​از طریق لمس و تشخیص توده‌ای بزرگ و کلاف مانند در بالای بیضه نیز می‌توان متوجه یا حداقل به واریکوسل مشکوک شد، اما بهترین راه تشخیص و اطمینان از ابتلا به این بیماری انجام سونوگرافی کیسه بیضه است.(جام جم - ضمیمه چاردیواری)