وقتی عروق پاهایتان می‌گیرد

اختلال در خون‌رسانی، در بلندمدت منجر به ایجاد زخم‌هایی در پاها می‌شود که بهبود پیدا نمی‌کند و گاهی نیز بخشی از بافت پاها به یک بافت مرده تبدیل می‌شود که بیمار برای پیشگیری از مواجه نشدن با پیامدهای بعدی مجبور به قطع عضو آسیب‌دیده می‌شود، اما پیش از این که فرد با این مشکل مواجه شود و به عبارتی در مراحل اولیه، فرد احساس می‌کند که دیگر قادر نیست مانند گذشته تحرک داشته باشد.

هنگامی که راه می‌روید، ماهیچه‌ها و عضلات پاها بیشتر به خون غنی از اکسیژن نیاز دارد. اگر دیواره سرخرگ‌هایی که خون را از قلب به پاها می‌رسانند، ضخیم شده باشد و نتواند خون کافی را به عضلات پا برساند، ماهیچه‌ها به علت دریافت نکردن خون کافی منقبض شده، در نتیجه فرد با مشکل گرفتگی عضلات پا مواجه می‌شود. گرفتگی عضلات پا در نتیجه انجام فعالیت‌های بدنی سنگین با گرفتگی عضلات به علت کاهش خون‌رسانی به پاها یک تفاوت اساسی دارد.

اگر گرفتگی عضلات ناشی از اختلال در خون‌رسانی باشد، این وضع در نتیجه راه‌رفتن تشدید می‌شود و هنگام استراحت فرد بهبود نسبی پیدا می‌کند. این بیماری برای فرد، محدودیت حرکتی ایجاد می‌کند، اما درد ناشی از گرفتگی عضلات هنگام فعالیت احساس می‌شود. تشخیص اختلال در خون‌رسانی به آسانی امکان‌پذیر است. برای این کار فشار خون در دست‌ها و پاها اندازه‌گیری می‌شود. اگر فشار خون در پاها به میزان قابل توجهی از فشار خون در دست‌ها کمتر باشد، به این معنی است که شدت جریان خون فرستاده شده از قلب به پاها کاهش یافته و در این صورت برای تشخیص بیماری، نیاز به انجام آزمایش دیگری نیست.

درمان این بیماری، مشابه روش درمانی است که برای بیماری‌های قلبی از آن استفاده می‌شود. در مراحل ابتدایی، تجویز آسپیرین، عوارض ناشی از بیماری را تا حد زیادی کاهش می‌دهد.