کادوی سرخابی 7 ساله شد!

هزینه‌های تیمداری که بخش اصلی آن در فصل نقل و انتقال نمایان می‌شود، به حدی سنگین است که حتی مردم کوچه و بازار را هم به واکنش وا می‌دارد و آنها از خود می‌پرسند فلان فوتبالیست چه کرده که باید میلیاردی پول بگیرد؟! کدام پزشک، مهندس، استاد دانشگاه و... می‌تواند چنین درآمدی آن هم از نوع دولتی‌اش داشته باشد؟

شاید اگر این پول‌ها از سوی بخش خصوصی آن دست و این دست می‌شد تا این حد موجب تاسف همگانی هم نمی‌شد. به‌طور طبیعی در این بین هزینه‌های سنگین استقلال و پرسپولیس به دلیل در کانون توجه بودن، بیشتر باعث آزرده خاطر شدن طبقات مختلف اجتماعی می‌شود. وقتی سال 84 رئیس وقت سازمان تربیت بدنی از فراهم آمدن مقدمات خصوصی‌سازی این دو باشگاه خبر داد، هیچ‌کس فکرش را نمی‌کرد هفت سال بگذرد و باز هم آب از آب تکان نخورد و مدیران استقلال و پرسپولیس به‌عنوان نماد باشگاه‌های دولتی، میلیاردی از کیسه دولت خرج کرده و در این روزهای نقل و انتقال، داغ دل مردم را تازه کنند.

این فرآیند در شرایطی این‌قدر طولانی شده که در طول این سال‌ها، بارها و بارها از مسئولان مختلف ورزش گرفته تا مسئولان اقتصادی و نمایندگان مجلس وعده عملی شدن آن را داده‌اند؛ وعده‌هایی تکراری که دیگر اندک اقبالی هم نسبت به آن وجود ندارد.

دیروز نوبت به محمد رویانیان، مدیرعامل باشگاه پرسپولیس رسید تا به جمع این وعده دهنده‌ها اضافه شود؛ او هم گفت همه چیز مهیای واگذاری پرسپولیس به بخش خصوصی است؛ قصه‌ای تکراری و تابویی که هیچ مسئولی تا به حال نتوانسته است آن را بشکند. راستی چه کسی خریدار یک کالای زیان ده، بدون درآمد و بدهکار میلیاردی به نام استقلال و پرسپولیس می‌شود؟!

امید توفیقی / گروه ورزش