بی‌مهری به شقایق‌های دماوند

دشت شقایق رینه دماوند دیگر مانند چند سال پیش، دشتی یکپارچه قرمز نیست. کودکانی که شقایق در دست دارند، خانواده‌هایی که بساط ناهار خود را روی دامنه کوه و شقایق‌های سرخ‌رنگ آن پهن کرده‌اند یا جوانانی که زمین مسطح‌تر و مناسب‌تر از این دشت برای بازی کردن نیافته‌اند، همه و همه نشان از بی‌مهری و بی‌توجهی گردشگران و بی‌مسئولیتی آنها در قبال این سرمایه طبیعی و ملی است.

حسین عبیری گلپایگانی، فعال محیط‌زیست در این‌باره به مهر می‌گوید: برخی گردشگران به کندن گل از ساقه اکتفا نمی‌کنند، بلکه پیاز گل را که بخش زادآوری این گیاه است از خاک خارج می‌کنند به این خیال که باغچه حیاطشان را زینت دهند، غافل از این‌که وقتی از دامن مادرش که همان دشت طبیعی است خارج شود دیگر حیات دوباره برای آن میسر نیست.به گفته او، گل‌های شقایق هر سال در خرداد و تیر ماه سر از خاک بیرون می‌آورند که اگر از آنها درست محافظت نشود در آینده نزدیک دیگر هیچ گلی وجود نخواهد داشت و فقط باید خاطره این زیبایی چشم‌نواز را برای فرزندانمان تعریف کنیم. این فعال زیست‌محیطی می‌افزاید: دشت شقایق‌ها در منطقه پلور تنها مکانی است که این‌گونه شقایق منحصر به فرد در آن می‌روید و اگر این منطقه با روند فعلی نابود شود وداع با دشت شقایق‌ها زود فرامی‌رسد.

به گفته وی، برنامه حفاظت از دشت‌های شقایق از سال 1384 آغاز شده است و هر ساله در ماه‌های خرداد و تیر که این شقایق‌ها سر از خاک بیرون می‌آورند، گروه‌هایی از فعالان محیط‌‌زیستی به منطقه رینه می‌روند تا از دشت‌های شقایق حفاظت کنند.

عبیری می‌افزاید: ‌در آخر هفته‌های این دو ماه این گروه‌های فعال محیط‌زیستی به دشت شقایق می‌روند و از مردمی که برای گشت ‌و‌ گذار به این منطقه آمده‌اند، می‌خواهند که زباله‌های خود را روی زمین نریزند و گل‌ها را نکنند. آنها با پخش بروشور در بین مردم و نصب پلاکارد در این منطقه گردشگران را از خطراتی که گل‌های شقایق را تهدید می‌کند آگاه می‌کنند.

این فعال محیط‌ زیستی می‌گوید: با این حال ‌اخیرا مشاهده شده که گروهی به صورت هدفمند پیاز گل‌های شقایق را می‌کنند تا برای مصارف دارویی از آن استفاده کنند. در صورتی که براساس تحقیقات انجام شده، این شقایق‌ها هیچ مصرف دارویی ندارد.

وی با بیان این که اگر کندن پیاز گل‌ها همچنان ادامه پیدا کند تا چند سال آینده هیچ اثری از گل‌های شقایق باقی نخواهد ماند، تاکید می‌کند مردم محلی می‌توانند بهترین نگهبان گل‌های شقایق باشند. به همین منظور با شورای شهر رینه توافقاتی صورت گرفته و قرار شده است شورای شهر گروه‌های محلی را برای حفاظت از گل‌های شقایق آموزش دهد تا این افراد بتوانند در تمام مدتی که گل‌های شقایق می‌رویند از آنها حفاظت کنند.