آرایشگرها هم باید گزینش شوند

من معتقدم که تداوم رفتار خوب، کار خوب و قیمت خوب باعث شهرت می‌شود. مشتری وقتی از نتیجه و کیفیت کار راضی باشد دوباره نزد همان آرایشگر برمی‌گردد.

نه این گونه نیست. به نظر من اگر آرایشگر با همه وجودش برای مشتری وقت بگذارد، حتما موفق خواهد شد، البته سختی‌هایی هم وجود دارد.

با این که خودم زن هستم باید بگویم که کار کردن با خانم‌ها راحت نیست، چراکه به دلیل زن بودن حساس‌تر و ریزبین‌تر هستند، به زور نمی‌توانی خانمی را وادار کنی که مشتری دائم شما باشد، کوچک‌ترین برخورد نادرست مساوی است با عدم موفقیت و از دست دادن مشتری.

در هر شغلی اگر تلاش و کوشش نباشد پولی هم نیست. مشکل اصلی اینجاست که زیاد به این حرفه پرداخته نشده و همه از دور به آن نگاه می‌کنند، هیچ کس باور نمی‌کند کارمان چقدر سخت است. ما بسیاری از اعیاد و روزهای تعطیل سال را نمی‌توانیم با خانواده باشیم. خیلی روزها با این نگرانی که باید تا شب سرپا بایستیم، از خواب بیدار می‌شویم. در هر حالتی باید چهره‌مان شاد باشد، چراکه مشتری با همه استرس‌ها و نگرانی‌هایش به ما مراجعه می‌کند و در حین کار کردن درددل هم می‌کند. اگر من ناراحت و عبوس باشم، نمی توانم مشتری را جذب کنم.

از 800 هزار تومان تا یک میلیون و 200 هزار تومان.

بله طبق تعرفه است، نرخ‌ها را روی دیوار هم زده‌ایم.

40 میلیون!

گروهی هفتگی و گروهی ماهانه

بیشتر برای براشینگ، بند و ابرو، رنگ ریشه و درست کردن ناخن.

چند نفر هم یک روز در میان می‌آیند برای سشوار کشیدن مو.

هستند خانم‌هایی که هر روز می‌خواهند موهایشان یک‌رنگی باشد. به میهمانی می‌روند خانم فلانی را می‌بینند بعد می‌آیند و می‌خواهند که موهایشان را درست همانند آن شخص که ندیده‌ایم درست کنیم. این افراد اصلا انگار هیچ‌وقت به آرامش نمی‌رسند.

به نظر من این مساله یک مساله روانی است. در کشور‌های دیگر آرایش‌ها خیلی ملایم‌تر از آن چیزی است که ما در ایران می‌بینیم. جوانان ما خیلی ظاهر بین شده‌اند، در حالی که به نظر من سادگی یکی از زیبایی‌های طبیعت است. سن آرایش در کشور ما خیلی پایین آمده و من واقعا ناراحت می‌شوم وقتی می‌بینم مادری به همراه دختر کم سن و سالش آمده و از من می‌خواهد که برای دخترش کاری انجام دهم.

چند وقت قبل مادری دختر 12 ساله‌اش را آورده بود و می‌خواست برایش ناخن بکارد. من نپذیرفتم و به جای این کار با دختر صحبت کردم و از مضرات کاشت ناخن برایش گفتم او هم بالاخره پشیمان شد.

به خاطر این که قیمت‌های اتحادیه با قیمت مواد اولیه‌ای که آرایشگر خودش باید تهیه کند، وقتی که باید صرف کارش کند و همچنین با شرایط تورم در جامعه هماهنگ نیست. از طرفی از آنجا که روی شغل ما کار نشده است هیچ تفکیکی بین آرایشگر تحصیلکرده و بیسواد وجود ندارد من سال‌ها برای این رشته زحمت کشیده‌ام و دوره‌های متعددی را طی کرده‌ام، آیا من باید با کسی که تنها با گذراندن سه ماه دیپلم آرایشگری می‌گیرد برابر باشم؟

نه، آن زمان خیلی بهتر کار می‌کردم، پول بیشتری هم در‌می‌آوردم و دردسر کمتری هم داشتم.

دلم می‌خواست همانطور که برای وارد شدن به هر اداره‌ای گزینش انجام می‌گیرد، برای این حرفه هم گزینش قرار می‌دادند تا هر کسی که درمانده شد به این حرفه روی نیاورد. ای کاش این حرفه رشته دانشگاهی می‌شد تا هر فردی به خودش اجازه ندهد با کمترین معلومات سلامت مردم را به خطر اندازد.(جام جم)