پیاده‌روی روی‌آب

این مکان به طور عمده به خاطر داشتن کانال‎های آبی که از میان ساختمان‌های شهر عبور می‌کند و قایق‌های ویژه‌اش «گندولا» معروف است. علاوه بر این ونیز منا‎طق تاریخی و دیدنی متنوع دیگری با تاریخ غنی و طولانی دارد که به ذکر برخی از واقعیت‌های تاریخی آن می‌پردازیم.‌ طبق افسانه‎ها، ونیز توسط مردمی که در حال فرار از شهر تروا بودند کشف و پیدا شد. احتمال دیگر این است که در قرن 6 زمانی که پناهندگان ایتالیایی از دست مهاجمان لومبارد می‌گریختند در نزدیکی ونیز خیمه زدند. برخی شواهد تاریخی نیز در سال 600 از اسکان و استقرار مردم گزارش می‌دهد که این اسکان و خانه‌سازی‌ها باعث به‌وجود آمدن یک حاکم خارجی شد که این مقام رسمی توسط امپراتوری بیزانس منصوب شد.

تنها ‌طی چند قرن بعد، ونیز به عنوان مرکز تجاری رشد و توسعه یافت و با کشورهای مسلمان و خصوصا امپراتوری بیزانته معاملات تجاری و روابط نزدیک برقرار کرد. در عوض این حقوق تجاری ویژه، ونیز باید حق حاکمیت بیزانته را می‌پذیرفت و نیروی دریایی‌اش را نیز در اختیار و تملک آنها قرار می‌داد. ونیز ‌این مساله را پذیرفت و رشد مالی چشمگیری پیدا کرد. دولت همچنین مقام دوج دیکتاتوری که توسط مقامات تعبیه شده بود توسعه داد. پس از آن شوراها و سال 1144 برای اولین‌بار ونیز به نام «کمون» به حالت بخش و ایالت درآمد. در قرن 12 ونیز و بیزانته شاهد یک سری جنگ‌های تجاری می‌شوند. قبل از اتفاقات اوایل قرن 13 ونیز شانس ایجاد یک امپراتوری تجاری را به دست آورد و با حمل و نقل وسایل جنگی برای جنگ صلیبی موافقت کرد، اما زمانی که جنگجویان از عهده هزینه‌ها بر نیامدند معامله دچار مشکل شد. سپس وارتان امپراتور عزل شده بیزانته قول پرداخت هزینه‌ها و روی آوردن به مسیحیت لاتین را در عوض نشستن بر تخت پادشاهی به ونیز داد. ونیز از این مساله استقبال کرد ولی زمانی که عدم تمایل و بدقولی آنها را برای پرداخت قرض‎ها دید، امپراتور را ترور کردند.

پس از آن مبارزان، محاصره، دستگیر و از قسطنطنیه اخراج شدند. گنجینه‌های بسیاری توسط ونیز از قسطنطنیه خارج شد و قسمت‎هایی از شهر کرت و نواحی بزرگی ازجمله بخش‌هایی از یونان به پایگاه‌های تجاری ونیزی در یک امپراتوری بزرگ تبدیل شد. پس از آن ونیز با جنوا رقیب قدرتمند تجاری ایتالیایی مشغول به جنگ شد و این نبرد نقطه عطفی را برای ونیز رقم زد و باعث محدودیت تجاری جنوا شد. پس از این حملات، کشورهای دیگر نیز به ونیز حمله کردند. در همان حال قدرت دوج توسط اشراف و بزرگان به فساد کشیده شد. پس از مذاکرات سنگین در قرن 15، ونیزی‌ها به قصد بسط دادن سرزمین خود خاک اصلی ایتالیا را مورد هدف قرار دادند و با دستگیر کردن ویجنزای، ورونا، بادوا و یودین به هدف خود رسیدند. این مساله طی سال‌های ‌1450 ـ‌ 1420 مسلما نقطه بالایی از لحاظ ثروت و قدرت برای ونیز بود.