حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
در بسته فرانسویها
خیلی خلاصه میگویم وقتی به فردی به عنوان خبرنگار ویزای ژورنالیستی میدهند به این معناست که باید همه مجوزها هم از طرف دولت میزبان برای فعالیت به او داده شود. اگر چنین نشود مثل این است که به شخصی بگویند بدون امکانات غواصی باید به عمق چند 10 متری دریا بروی. نمیشود واقعا نمیشود.
نخستین مشکل یا دردسر من در فرانسه شاید ندادن کارت اقامت باشد. هر سهماهیکبار باید با پیگیریهای سفارت کشورمان به اتفاق خانوادهام به شهربانی محل زندگیام بروم تا یک مجوز 3 ماهه برای اقامت دریافت کنم. این مجوز فقط تاییدیهای است برای حضور من در فرانسه و کاربرد چندانی ندارد. حتی اجازه خروج از خاک این کشور را ندارم. بدون کارت خبرنگاری اجازه ورود به هیچ مکانی حتی ورزشگاه، سینما یا نشست یک حزب سیاسی را نمیدهند و نمیتوان فعالیت کرد.
پس از چند بار مراجعه و نامه نوشتن سفارت در نهایت یک کارت خبرنگاری 6 ماهه موقت فقط برای من صادر کردند، ولی برای همکاران دفتر گفتند نه.
از سال 2009 و با قوت گرفتن سارکوزی در فرانسه، کارت خبرنگاری به دفتر پاریس داده نشده و با این شرایط به هر مکان رسمی که برای گزارش میرویم به تصویربردار اجازه ورود نمیدهند. در مراسم تحلیف سارکوزی و اولاند بهترین صحنهها و خبرها داخل کاخ الیزه بود.
با توجه به اهمیت مراسم برای ورود تصویربردار به هر میزان که اصرار کردیم به همان میزان هم مقاومت کردند و اجازه ورود ندادند. هنوز به گزارشهایی از نوع گاوبازی، خونهای آلوده، کبد چرب اردک و موزه لوور پاریس نپرداختهام چه برسد به گزارشهای جدی و...
علی علوی / پاریس
گفت و گو
