در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
در لابلای پرونده هسته ای
کمال خرازی ، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران هنگام پاسخگویی به پرسش نمایندگان مجلس در حالی از توطئه بزرگ در قبال پرونده هسته ای کشورمان سخن می گفت که گویی دیو قصه های دوران کودکی در حال بلعیدن همه هستی اهالی خوشبختی
وی بصراحت گفت : توطئه ای بزرگ علیه ایران در جریان است و باید با تحرکات وسیع دیپلماتیک ، سیاسی و حقوقی از وقوع آن جلوگیری کرد.
در مقابل ، برخی از مردمان سرزمین خوشبختی ، بی محابا دیو را به بدترین مجازات ها محکوم می کردند که کمترین آن مجازات در میدان شهر است ؛ میدانی که مختصات جغرافیایی آن را باید در مقابل زورگویی دیو قصه ما دوباره تعریف کرد، زیرا معلوم نبود قانون جدید دیو دوباره و دوباره چه خواهد بود.
برخی از نمایندگان پرسیدند چرا پرونده هسته ای ایران بار امنیتی دارد و دستگاه سیاست خارجی نمی تواند در مجامع بین المللی به این پرونده بار حقوقی و فنی بدهد؛ و چرا دستگاه سیاست خارجی ، تسلیم فشارهای غرب و اتحادیه اروپایی شده است؛
خرازی در دفاع از عملکرد دستگاه دیپلماسی کشورمان درخصوص انعطاف در مذاکرات تهران که میان ایران و 3 کشور اروپایی انجام گرفت ، گفت : در برابر فشارهای تبلیغاتی نیاز به شکستن فضا داشتیم و به همین دلیل در بیانیه تهران ، تعلیق داوطلبانه غنی سازی اورانیوم را پذیرفتیم تا فضای تبلیغاتی موجود علیه ما شکسته شود و نتیجه این سیاست را گردش پرونده هسته ای ایران از حالت سیاسی - تبلیغاتی به پرونده فنی - حقوقی دانست که آژانس انرژی هسته ای را ملزم به رفع نقاط ابهام در جریان فعالیت های هسته ای ایران کرد.
در اینجا بود که فهمیدم سیاست پاورچین پاورچین در داستان های قدیمی ، قدمتی به اندازه حیات سیاسی انسان ها دارد. کمی فراتر از دنیای ساختگی و قصه اساطیری پا در عالم واقعیت می نهیم تا نظری بر نیازهای منطقه ای دیو جهانی امریکا بیندازیم.
راهبرد امریکا در نظم جدید منطقه ای که پس از 11سپتامبر حالتی خشن به خود پیدا کرده است ، در لابلای خطوط پرونده هسته ای ایران تعریف دوباره ای از منطقه دنبال می کند.
ثبات امریکایی کشورهای منطقه از میان بی ثبات کردن منطقه بر مبنای معرفی کشورهای الگو استوار است ؛ بنابراین 2هدف عمده ذیل در دستور کار ایالات متحده قرار گرفته است:
الف)
تغییر ساختهای سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی کشورهای منطقه براساس تصلب و تساهل سیاسی و اجتماعی متناسب با بسترهای موجود در هریک از کشورهای منطقه است. (عربستان تغییر ساخت اجتماعی ، عراق و افغانستان ساختار سیاسی و ایران دگرگونی ساخت اقتصادی ).
ب)
هر گونه نظم ، تغییر یا تقویت ساختار خارج از چارچوب دایره امنیتی مدل امریکایی به معنای بی نظمی یا آنارشی تعبیر خواهد شد. پیش از این که عفریت مرگ مهلت حیات را از نقال قصه ما بگیرد و ساز وی به سوز دچار شود، ببینیم ساز امریکا برای کشورهای منطقه چگونه است؛
عربستان سعودی دارای ساخت سیاسی شکننده تری نسبت به ساخت اجتماعی است و این بی تعادلی به مرز فلج کننده ای رسیده که به معنای انسداد هر گونه تحول و طرح هر گونه مطالبات سیاسی به شکل مسالمت آمیز است . بن لادن محصول چنین سیستمی است ، بنابراین ساز این نظام بیشتر بر مبنای ساختهای اجتماعی و اقتصادی کوک خواهد شد.
مناسب ترین شیوه برای کنترل این سیستم و خروجی هایی مانند بن لادن ، طرح مبارزه با تروریسم یا رها کردن سیستم به حال خود است.
نسخه تجویزی برای نظام عراق با توجه به آمادگی افکار عمومی ، تغییر ساخت زیربنایی در ارکان حکومتی به شمار می آید. وجود نظام توتالیتر، امنیت پلیسی ، پرخاشگری دولت سابق عراق در ستیز با همسایگان و مداخله در منافع حیاتی (نفت و گاز) امریکا نیاز به تغییر را اجتناب ناپذیر کرد. به نظر می رسد تغییر ساختاری در عراق با اهداف ذیل انجام شده است:
الف)
تغییر سیاسی عراق در پس راهبرد جنگ برای کنترل از سوی امریکا با هدف ایجاد اصلاحات و تغییرات دلخواه در نظامهای سیاسی و اقتصادی خاورمیانه برای معرفی و حمایت از دولتهای معتدل و اصلاح طلب مورد نظر واشنگتن در سراسر جهان بویژه جهان اسلام به شمار می آید.
ب)
ایجاد نظام امنیتی منطقه ای به عنوان پیش زمینه های نظم جدید اقتصادی در قالب ایجاد رژیم امنیتی منطقه ای که براساس قواعد تعریف شده جهانی سازی و مدل امریکایی انجام پذیرد.
ج)
ایجاد مثلث اقتصادی بندر ام القصر، دبی و هنگ کنگ به منظور تشکیل منطقه اقتصادی آزاد در چارچوب تسلط و کنترل بر ترانزیت نفت و گاز منطقه جنوبی خلیج فارس و بازار مصرف محصولات امریکایی.
د)
به نظر می رسد سقوط نظام بعث در عراق و فروکش کردن تهدیدهای نظامی و امنیتی بالفعل ، زمینه را برای ایجاد منطقه اقتصادی مهیا کرده و حمایت بسیاری از کشورهای غربی از این روند سرعت این تغییر را دوچندان کرده است.
سیاست محتاطانه امریکا در برابر ایران
در همسایگی قصه ما مردمانی نیک سرشت و صاحب نفوذ زندگی می کردند. سرچشمه آب حیات از پای درختان این سرزمین جاری بود و همسایگان ناگزیر به استفاده از این آب بودند. از این رو بسیار مورد بغض قرار داشتند.
دیو قصه ما محترمانه و به دور از ادب دوست نداشت آب حیات برای این سرزمین جاودانه باقی بماند. با این که کشورمان در نوک پیکان امریکا (به عنوان مهمترین مانع در نظم جدید ساختگی ایالات متحده) قرار دارد، اما به نظر می رسد شرایط ژئوپلیتیک ایران به گونه ای است که هرگونه فشار علیه جمهوری اسلامی تا حد قابل قبولی انجام می گیرد و فراتر از آن به خاطر پیامدهای اجتناب ناپذیر سیاست های منطقه ای امریکا را با مشکل مواجه می کند زیرا:
الف)
با وجود ضرورت سیاست بی ثباتی عراق به طور مستقیم و عربستان (غیرمستقیم) امریکا از ایجاد یک بحران جدید با ایران دوری می کند.
ب)
تضمین صدور نفت منطقه ، درکنار بی ثباتی عربستان و عراق ، نیازمند ایجاد تمهیدات لازم امنیت ایران است تا واشنگتن از ترانزیت نفت خلیج فارس مطمئن شود، زیرا در ادبیات جدید امنیتی اتحادیه اروپایی نیز به هیچ عنوان نباید با تهدیدات ژنریک مواجه شد.
ج)
راهبرد متورم کردن تعارضات درونی در ایران قابل تسری برای همه مناطق کشورمان نیست ، بلکه به نظر می رسد موضوع اقلیت ها با توجه به نیازهای مادی و اقتصادی در مناطق مرزی دنبال می شود.
د)
امریکا امیدوار است آسیبهای احتمالی اقتصادی و اجتماعی ایران ، کشورمان را به مرز بحران بکشاند.
ه)
با آن که راهبرد منطقه ای امریکا در چند سطح دنبال می شود، در عمق استراتژیک آن دارای لایه واحدی است و تغییر ساختار منطقه با مشارکت جهانی در قالب فرایند جهانی شدن با ابزار جهانی سازی انجام می شود.
و)
ساختار اقتصادی ایران (وابسته بودن به اقتصاد نفتی) موجب شده است امریکا با اطمینان خاطر با یک فاصله ، اوضاع و احوال کشورمان را دنبال کند.
این در حالی است که با توجه به راهکارهای رهبر معظم انقلاب مبنی بر عزم ملی در همه ابعاد سیاسی ، اقتصادی ، فرهنگی و سرمایه گذاری در مرزهای دانش با توجه به ظرفیت بالقوه و بالفعل می توان آینده روشنی را در آغوش کشید؛ آینده ای که دیگر نگران خطوط پرونده سیاسی امریکا در آژانس انرژی هسته ای نباشیم و در خاطره تاریخی و داستان ها شاهد شکست دیو استعمار در حوزه اقتصاد، فرهنگ و سیاست باشیم چون تاریخ سرزمین ما بزرگمردان تاریخ و نیک رهبران فرزانه ای را به خود دیده است.
دکتر مصطفی ملکی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
