چرا آب دریاها شور است؟

در دریاچه‌های آب شیرین نیز مقداری نمک محلول در آب وجود دارد، اما میزان نمک محلول در آب دریاها 220 برابر است. به همین علت میزان شوری اقیانوس‌هایی که از دریاها تغذیه می‌شوند، بیشتر است. اقیانوس‌ها قدمت بیشتری دارند و طی میلیاردها سال، نمک از دریاها و رودخانه‌ها در سراسر دنیا به اقیانوس‌ها راه یافته است، اما طی هزاران سال آب رودخانه‌ها به اقیانوس‌ها ریخته و شوری آنها را افزایش داده و با تبخیر آب از سطح اقیانوس‌ها، غلظت نمک موجود در اقیانوس‌ها روز به روز بیشتر شده است. از سوی دیگر، با تبخیر آب در نتیجه تابش نور خورشید بر سطح دریاها و دریاچه‌ها، آب بخار شده و نمک‌ها بر جای می‌ماند و به همین سبب غلظت نمک بیشتر می‌شود. اگر فرض کنیم آب تبخیر شده از سطح دریاها و اقیانوس‌ها در آسمان تشکیل ابر می‌دهد با بارش باران آب‌هایی که تبخیر شده دوباره به سطح زمین بازگشته و در اثر فرسایش سطح سنگ‌ها و صخره‌ها مقداری نمک در خود حل کرده و به جریان آب رودخانه‌ها می‌پیوندند. به این ترتیب نمک بیشتری وارد رودخانه‌هایی می‌شود که در نهایت به دریاها و اقیانوس‌ها منتهی می‌شوند.

با فرض این‌که طی میلیاردها سال بر میزان شوری اقیانوس‌ها افزوده شده باشد، فکر می‌کنید، آیا همچنان روند افزایش میزان شوری آب اقیانوس‌ها ادامه داشته باشد؟ پاسخ این سؤال منفی است. در حقیقت محققانی که ترکیب شیمیایی پوسته زمین را مورد بررسی و مطالعه قرار می‌دهند بر این باورند که از 100 میلیون سال پیش تاکنون میزان شوری آب اقیانوس‌ها تقریبا ثابت باقی مانده و هیچ تغییری در آن ایجاد نشده است، چراکه میزان افزایش و کاهش شوری آب اقیانوس‌ها با هم برابر است. همه ساله میلیاردها تن نمک به عنوان رسوبات در بستر اقیانوس‌ها ته‌نشین ‌شده و این فرآیند موجب کاهش میزان شوری آب اقیانوس‌ها می‌شود.