بلاتکلیفی 5 ساله یک پروژه ملی

مدتی است تولیدات آثار دفاع مقدس از لحاظ کمی افت کرده است. آیا دلیل این مساله را عدم اقبال عمومی به این آثار می‌دانید یا دلیل دیگری برای آن قائلید؟

اعتقاد ندارم مخاطب دلش نمی‌خواهد فیلم دفاع مقدسی ببیند. اگر فیلم خوش‌ساختی در این زمینه ساخته شود یقین داشته باشید بیننده خودش را جذب می‌کند. مردم هنوز راجع به «سفر به چزابه» و «روز سوم» حرف می‌زنند. این سینما به خاطر سلیقه‌ای عمل کردن برخی از دست‌اندرکاران سینماست که مورد توجه قرار نمی‌گیرد. این مشکل از سوی مخاطب نیست، چرا هنوز مردم نجات سرباز راین تماشا می‌کنند؟

متاسفانه تا یک مسوول عوض می‌شود، براساس سلایقش همه سیاست‌ها را تغییر می‌دهد. در حالی که سینمای دفاع مقدس ارزش‌های خودش را دارد و این سینما مگر کم‌ سوژه دارد؟ الان ما مشغول کار روی نگارش فیلمنامه زندگی شهید نصرت‌زاده هستیم که یکی از ارتشی‌های به زندان افتاده زمان قبل از انقلاب بوده است. این شهید چه رشادت‌هایی که نکرد و در دوران دفاع مقدس اسیر شد و به شهادت رسید. این اثر با حمایت ارتش در حال تولید است. فکر می‌کنید چند نفر این شهید را می‌شناسند؟ این شهید سرشار از ایثار و گذشت است.

ما 8 سال دفاع کردیم. سال‌هایی که اگر چه اسمش دفاع مقدس است و باید مورد توجه باشد، اما متاسفانه به‌آن کم توجهی می‌شود. آنقدر به این سینما کم توجهی شده است که هر کس ما فیلمسازان دفاع مقدس که هنوز در این عرصه مانده‌ایم را می‌بیند به ما طعنه می‌زند، اما به‌رغم تمام مشکلات هنوز تعدادی از سینماگران هستند که این عرصه را ترک نکرده‌اند و من افتخار می‌کنم که همچنان پابند
سینمای دفاع مقدس هستم.

قرار شد راجع به خرمشهر با 10 کارگردان فیلم بسازیم که طرح و برنامه ‌آن را هم دادیم، بعد از مدت‌ها که کسی پیگیر این جریان نبود، تماس گرفتند که بیایید و تسویه حساب کنید. وقتی یک مدیر عوض می‌شود تا بیاید و توجیه شود که برنامه‌های مدیر قبلی چه بوده، زمان زیادی صرف می‌شود. ما گفتیم 10 کارگردان 10 فیلم دفاع مقدس بسازند، کارگردان‌های آن را هم مشخص کردیم که مثل آقای بیضایی جزو کارگردان‌هایی هستند که تا به حال فیلم جنگی نساخته‌اند ولی دوست دارند در این عرصه کار کنند. آقای آخوندی در این رابطه با مسوولان فارابی صحبت کردند ولی متاسفانه هنوز این امکان فراهم نشده که این پروژه عملی شود.

اگرچه متاسفانه همه چیز سلیقه‌ای شده‌ است، اما هنوز مشکل اصلی را پیدا نکرده‌ام. در این باره هم فکر می‌کنم همه آدم‌ها کشورشان را دوست دارند، کدام آدمی را پیدا می‌کنید که به دفاع از آب و خاکش معتقد نباشد؟ البته قرار نیست همه یک دیدگاه داشته باشند. یکی روز سوم می‌سازد، ‌یکی دکل می‌سازد و همه اینها از نگاه‌های مختلف دفاع مقدس را بررسی می‌کنند. هدف مشترک است. فیلم‌هایی از این دست با مشکل روبه‌رو هستند ولی فیلم هایی می‌سازند که با خانواده نمی‌توانی ببینی. متاسفانه هیچ‌کس اختلافات داخلی سینما را حل نکرده و همه جناحی و با مصلحت‌اندیشی عمل می‌کنند.

این فیلم همچنان مسکوت مانده است، اگرچه ما کلی طرح و برنامه اجرا کردیم، اما حتی یک نفر از مسوولان هم با ما تماس نگرفت که شما این طرح را چکار کردید؟ کجای کارید؟ چه مشکلی دارید؟ فقط تماس گرفتند که پول را بیاورید و پس بدهید. یعنی آیا یک مدیر نباید سراغ پروژه‌اش را بگیرد؟ آقای میرعلایی خودش تهیه‌کننده بوده و باید بهتر از دیگر مدیران عمل کند و بداند که مدیریت آخر خط نیست.

شما ببینید و قضاوت کنید که پروژه‌های فاخر را دست چه کسانی می‌دهند؟ یعنی ما توانایی نداشتیم؟ آن‌طور که آنها می‌خواهند نیستیم؟ واقعیت این است که ما وابسته به هیچ گروه و دسته‌ای نیستیم و فقط تابع ولایت فقیه هستیم، ما اگر نفس می‌کشیم به برکت وجود ولایت است، اما چرا با این حال، ما بعد از روز سوم تا به حال فیلم نساختیم؟ چرا نگذاشتند در این مدت یک فیلمنامه را هم به فیلم تبدیل کنیم؟ خدا بهترین حکم‌کننده است.

آزاده کریمی / جام‌جم