ایران و مستاجر جدید الیزه

فرانسوا اولاند ، کاندیدای این حزب سرانجام توانست با اختلافی اندک رقیب تند مزاج خود را از میدان به‌در کند.

این اتفاق به قدری برای فرانسوی‌های گرم‌مزاج دوست‌داشتنی بود که باعث شد تا ساعت‌ها پس از اعلام پیروزی اولاند و شکست سارکوزی،‌ در خیابان‌ها به شادی مشغول باشند، چرا که سرانجام فرصت سکونت سارکوزی در کاخ ریاست‌جمهوری به پایان رسید و مردم دیگر مجبور نیستند پنج سال دیگر او را با عنوان نفر اول فرانسه به دنیا معرفی کنند.

آخر سارکوزی در پنج سال گذشته با سیاست‌هایش فرانسوی‌ها را سرخورده کرده بود. شهروندان مسلمان این کشور نیز با بودن سارکوزی، مجبور به تحمل تبعیض‌های شهروندی شدند و دست آخر این‌که سیاست‌های اقتصادی سارکوزی گروه سرمایه‌داران فرانسوی را تقویت و گروه متوسط شهری را تضعیف کرد.

مجموعه این اتفاقات باعث شد تا مردم فرانسه دوباره به سوی عقاید سوسیال دموکرات برگردند و اولاند را برگزینند. حال این سوال مطرح است که آیا ایرانی‌ها نیز باید به اندازه فرانسوی‌ها از این جابه‌جایی خوشحال باشند؟ سارکوزی همیشه همراه و حامی سیاست‌های کاخ سفید بوده است؛ سیاست‌هایی که مدت‌هاست در تقابل با ایران تعریف شده است بنابراین انتظار می‌رود که یکی از مزایای این پیروزی آن باشد که فرانسه از آمریکا فاصله بگیرد و سیاست‌هایش در صحنه بین‌المللی از آمریکا متمایز شود بنابراین پیش‌بینی می‌شود این پیروزی به تعدیل سیاست‌های پاریس نسبت به ایران منجر شود.

مرور مجموعه اظهارات چهار ساله سارکوزی اثبات می‌کند او با مواضع ضدایرانی‌اش، صدای قدرتمند اتحادیه اروپا علیه ایران بود، بنابراین می‌توان این‌گونه برداشت کرد که پیروزی اولاند تغییراتی را در این نگرش فراهم خواهد کرد.

این موضوع گرچه می‌تواند خبر خوبی برای ایران باشد، اما باید در نظر داشت که نمی‌توان انتظار تغییری شگرف را در سیاست خارجی پاریس در قبال تهران داشت و منتظر بود که یک بار دوره شیراک فرانسه که از موضع معتدل‌تری نسبت به ایران برخوردار بود، ‌تکرار شود.

برای همین پیش‌بینی می‌شود الیزه همان خط‌مشی دولت سارکوزی را در پیش بگیرد منتها با جاه‌طلبی‌ کمتر مستاجر جدیدش.

مریم جمشیدی - گروه سیاسی