خوشبختی در سایه فداکاری

در خانه خود خشک و بی‌روح نباشید، بلکه زندگی زناشویی را با بذله‌گویی و شوخ‌طبعی لذتبخش کنید.

قضایا را تنها، از نظر خود ننگرید، بلکه گاهی خود را به جای همسرتان گذاشته و ملاحظه کنید که چگونه نظری دارید.

در مواقعی که مهمان دارید، با همسرتان جنگ و جدال نکنید، بلکه برای همسرتان شخصیت قایل شوید.

به هیچ علت و عذری به همسرتان دروغ نگویید، زیرا با اولین دروغ، ریشه اعتماد او به شما سست می‌شود و از آن به بعد، به راستگویی‌های شما اعتماد نخواهد کرد.

محیط خانه که قلمرو حکمفرمایی زن است، هر​قدر از لحاظ نظم و انظباط بهتر و کامل‌تر باشد نه‌تنها در تامین رفاه شخص زن تاثیر دارد، بلکه شوهر را نیز به نوبه خود تحت تاثیر قرار می‌دهد.

در زندگی زناشویی برای هر امری، زمانی معین کنید و همیشه آن کار را در وقت خود انجام دهید.

همسر خود را از کم و کیف و چگونگی کار و شغل خود بی‌خبر نگذارید، چه‌بسا در مواردی بتواند مشکلی را که حل آن در نظر شما آسان نبوده را رفع نموده و راهنمایی نماید.

اگر به بیماری خاصی مبتلا شدید، به همسرتان (خانمتان) عذاب ندهید، زیرا او تقصیری ندارد. او تا بتواند، در پرستاری شما غفلت نمی‌کند، بنابراین مستحق تندخویی شما نیست.

همسر شما مانند دیگران، استحقاق احترام دارد و هرگونه احترامی که نسبت به او شود، موجب خرسندی خواهد بود.

در هنگام صحبت با همسر خویش، از روی تحکم سخن نرانید و سلطه‌جو نباشید.

فراموش نکنید که یک همسر تا پایان حیات، آرزومند محبت و نوازش است تا می‌توانید این نکته را در نظر داشته و از محبت همسر خویش غفلت نکنید.

گمان مبرید که یک زندگی زناشویی همیشه باید با آرامش همراه باشد و تناقضی پیش نیاید. هیچ یک از شما زن و شوهر، کمال مطلق نیستید. بنابراین اجازه بدهید احساسات چه خوب یا بد، اظهار شوند.

همیشه عشق و مهر ولطف را از همسر خود متوقع نباشید، خود شما هم سهم‌تان را بپردازید.

فکر نکنید که با ازدواج، خانه‌دار بی‌اجرتی را استخدام کرده‌اید. اگر او، فلسفه همسری با شما را روی این زمینه حساب کند، به فکر خواهد افتاد که در جای دیگر اجرت بیشتری به او می‌دهند.

اگر به خاطر ثروت همسرتان ازدواج کرده‌اید، آسایش خود را به رایگان از دست داده‌اید. همسرتان کمتر این موضوع را فراموش می‌کند که روی چه اصولی به خانه شما قدم گذارده است.اگر رفتار همسرتان موافق معیار‌های اجتماعی نیست، او را تحقیر نکنید، به زبان لطف و محبت به او متذکر شوید. مطمین باشید که می‌پذیرد.از این‌که خانم شما از سوسک می‌ترسد، او را مسخره نکنید. چه‌بسا در بسیاری موارد دیگر، او در شجاعت دست‌کمی از شما نداشته باشد.

اگر احیانا نقص جسمانی در همسرتان دیدید، کمال باطن، باارزش‌تر از کمال ظاهر است. پس باطن و اخلاق خوب وی را ستایش کنید.

نظر و سلیقه همسرتان را از لحاظ رقابت​ رد نکنید، بلکه با عقل و منطق بسنجید و اگر درست یافتید، بپذیرید، در غیر این صورت با زبان محبت او را متقاعد سازید.حوادث ناگوار را از همسرتان پنهان نکنید، زیرا ممکن است او از راه دیگری مطلع شود و ناگوارتر از آنچه واقعیت دارد، رنج ببرد.

نگذارید عادت سکوت بر زندگی شما غلبه کند و از صحبت با خانواده خودداری نکنید.

همان‌طور که انتظار می‌رود مردان در پوشیدن لباس چه در منزل و چه در خارج از محیط خانه، باید منظم و مرتب باشند. از زنان نیز انتظار می‌رود که بر طبق معیارهای خاص جامعه رفتار نمایند.

همیشه کار را از همسرتان متوقع نباشید، خودتان نیز تا می‌توانید در خدمات خانه شرکت و همراهی نمایید.

از تمجید و تحسین همسرتان مضایقه نکنید، خواه از جهت داشتن حسن سلیقه در انتخاب لباس باشد یا به علت موفقیت‌های روزانه زندگی.

این نکته را دقیقا در نظر داشته باشید که چیزهای کوچک زندگی است که چون جمع شود، منفجر می‌شود. بنابراین از حسادت‌های جزئی، از خودخواهی‌های جزیی، از تحریکات، اوقات تلخی‌ها، انتقاد و کنایه‌ها خودداری کنید.نقاط ضعف همسرتان را بزرگ نکنید، او هم انسان است، اگر توانا باشید می‌توانید با حسن تدبیر این نقاط ضعف را رفع کنید.

تا آنجا که امکان دارد، نگذارید افسردگی و ناراحتی بر شما غلبه کند، زیرا تاثیرش در روح همسرتان صد چندان خواهد بود.همسرتان نیز مانند شما دارای دوستان و آشنایان است که معاشرت با آنها در تسهیل زندگی او و شما بسیارموثر است.به عذر این‌که همسرتان نمی‌داند، تمام امور مالی را به عهده خود نگیرید و اجازه دهید که او هم در اموری دخالت کند، در صورتی که نداند، بر اثر تجربه می‌آموزد.در بدو ورود به زندگی زناشویی، اصل مسلمی که باید در نظر داشته باشید، این است که سرنوشت خوب و بد زندگی منوط و مشروط به سوء یا حسن اداره شماست.

فکر نکنید که همسرتان بجز پول به چیز دیگری نمی‌اندیشد، پول مایه تمام خوشبختی نیست، ولی بی‌پولی هم، مایه بدبختی است.

در طرز اداره خانه، در کار همسرتان مداخله نکنید. هیچ چیز بیش از این او را ناراحت نخواهد کرد.

بعد از این‌که اوقات روز را در خارج از منزل گذراندید، از گردش با همسر خود، خودداری نکنید، زیرا او نیازمند تنوع و تفریح است.اگر همسر شما تالمات و ناراحتی خاصی دارد، خود را خونسرد و بی‌اعتنا نشان ندهید. بلکه با او همدردی و از او دلجویی کنید. زحمات و فعالیت‌های او را ناچیز نشمارید. به او روحیه بدهید، درد ​دل‌های وی را با علاقه گوش دهید و او را تقویت و تشویق کنید تا با نشاط بیشتری به رفع مشکلات زندگی بپردازد. در هنگام صرف غذا نیز از هرگونه صحبت کدورت‌آمیز بپرهیزید.

در صورت امکان، همسر خود را نیز در سرگرمی‌های خود شریک کنید، چه در کار کردن، صحبت کردن، طرح‌ریزی و... آن وقت خواهید دید که چه دوستان خوبی خواهید بود. تمام اوقات خود را در ایام تعطیل، صرف سرگرمی خود نکنید، بلکه همسرتان را نیز شریک ایام فراغت خویش قرار دهید.

در مواقع غیرعادی که به منزل می‌آیید، شتاب نداشته باشید و متوقع غذای حاضر و آماده و مطبوع نباشید، زیرا غذای شما را به موقع حاضر می‌کنند. منزل، مهمانخانه یا رستوران (سرای غذاخوری) نیست که همیشه غذای حاضر و آماده موجود باشد. نسبت به غذا نیز زیاد سخت‌گیر نباشید و همسرتان را با انتقادهای خویش، مورد رنجش قرار ندهید.

در بیشتر اوقات، والدین (زن و شوهر) گمان می‌کنند که فرزندانشان از تمام یا قسمت عمده خشم و اوقات تلخی آنها بی‌خبرند، غافل از این ‌که در برابر مشاجرات و ناسازگاری‌های ایشان و در سکوت قهرآمیز و خصمانه آنها نیز حساسند. در چنین وضعیتی، بچه احساس عدم امنیت می‌کند که اگر پدر و مادر از هم جدا شوند، چه خواهد شد؟ و این بیم و هراس مانع کار کردن و تمرکز فکر و علاقه نشان دادن به کار و درس و به طور خلاصه مانع رشد طبیعی او می‌شود.

هنگام یک بگومگو میان زن و شوهر، فرزند همه عبارات رد و بدل شده را کلمه به کلمه ضبط می‌کند، حتی وقتی که تظاهر به نشنیدن می‌کند، در نتیجه بچه مکدر می‌شود، بدون این‌که ما بتوانیم اصل و علت نگرانیش را دریابیم. پس برای خوب تربیت کردن فرزند، باید زن و شوهر آمادگی این کار را داشته باشند، یعنی مراقبت و محبتی را که بچه به آن نیازمند است، نسبت به او ابراز نمایند. یک کودک خیلی خوشبخت‌تر خواهد بود و بهتر رشد خواهد کرد که خواسته زن و شوهر باشد تا این‌که بنا بر مقتضیاتی از قبیل ازدواج‌های اجباری، به طور تحمیلی پذیرفته شده باشد.

در زمینه جسمانی، زنان جوان عموما بتدریج شاهد بیدار شدن احساسات خود می‌شوند، بنابراین شوهر نباید از این بابت متعجب شود و خشونت به خرج داده و سبب وقفه در روابط زناشویی گردد.احساسات مرد با زن خیلی تفاوت دارد. اگر زن او را آن طور که هست نپذیرد و بخواهد او را تا حدود افکار و فهم خود پایین بیاورد، خود را برای ناکامی‌های ناگواری آماده می‌کند. مرد احتیاج عجیبی به آزادی و اعتماد دارد.

او همیشه به سوی زنی می‌رود که او را در کمترین حرکت سوال‌پیچ نکند. گفتن این‌که، او چه می‌کند و کجا می‌رود، به نظرش گزارشی است که او از همسر خود توقع دارد. او خیلی زود به این فکر می‌افتد که نسبت به او بدگمانی دارند و در آن صورت از جواب دادن خودداری می‌کند یا بهانه‌های ساختگی می‌آورد و در نتیجه بیم آن می‌رود که کشمکش پدید آید.

به گزارش پایگاه خبری زوجهای جوان سازش و انس گرفتن زن و شوهر جوان هر اندازه دور از نظر دیگران باشند، آسان‌تر خواهد بود. اگر والدین بخواهند با مداخله خود کار آنها را تنظیم کنند، آنها را بیشتر به عدم تفاهم و علاقه و ناسازگاری رهنمون می‌گردانند. این پسندیده نیست که یکی از دو همسر، زیاد در محیط قدیمی خانوادگی خویش ریشه کند و وابسته به پدر و مادرش باشد و همسر خویش را در مدار خود به دنبال بکشد، زیرا زن و شوهر جوان مانند یک سلول تازه​ در شرف رشد و نمو هستند و باید در محیط زناشویی خویش زیست نمایند.