کارت‌پستال قرمز جام‌جم

خوراکی‌اش چیزی بود شبیه به آلوهایی کوچک، ارغوانی و چسبناک. پسرک می‌گفت انار محلی است.

گفتم «حالا این انار محلی‌ات ترش است یا شیرین؟». گفت «تو بخر! هم ترش است، هم شیرین».

راست می‌گفت. یکی شیرین بود، یکی ترش؛ دو تا شیرین بود، سه چهار تا ترش و همین ترش و شیرین شدن و غیرقابل حدس بودن، خوشمزه‌اش می‌کرد. نه! اشتباه نکنید! منظورم از این یادداشت نه تبلیغ آن میوه عجیب است نه هشدار دادن درباره این که از دستفروش‌ها خوردنی نخرید.

یادداشت‌مان درباره ویژه نامه نوروز امسال «جام‌جم» است. آدم‌ها برای تبریک سال نو به هم، کارت تبریک می‌دهند؛ کارت تبریک روزنامه‌ها به مخاطبان‌شان، ویژه نامه‌هایشان است که نرسیده به نوروز چاپ می‌شود و در دید و بازدیدها، اوقات آزاد روزهای نوروزی و حتی سفرها همراه‌شان می‌شود.

کارت تبریک ما به شما امسال، ویژه نامه‌ای 130‌صفحه‌ای است که طعم ترشش بابت چندتایی حکایت غم‌انگیز است، مثل داستان نوجوانی که اسیدپاشی کرد و 19 سال را در زندان گذراند یا روزگار سخت همسری که 9 سال از شوهر به کما رفته‌اش مراقبت کرد یا ترس مردی که 24 ساعت در سردخانه حبس شده بود!

طعم شیرینش اما بیشتر است و از حکایت‌های خوشی است که خبرنگارهای «جام‌جم» از سراسر ایران برایتان گلچین کرده‌اند مثل قصه زندگی زن جوانی که سال‌هاست زیر زمین زندگی می‌کند یا پشت پرده‌های سریال‌های تلویزیونی و درد دل‌های هنرمندهایی که شما دوستشان دارید یا خودآموزی کاربردی برای خراب کردن تعطیلات نوروزی یا پیشنهاد‌های بی‌نظیر برای سفر به آنها که می‌خواهند در نوروز دل به جاده بزنند یا....

مطالب جذاب دیگری هم در کارت پستال قرمزمان داریم که نمی‌خواهیم لو بدهیم‌شان و به همین خاطر آنها را سر بسته می‌گذاریم برای فردا که خودتان ویژه نامه را ورق بزنید و کشف شان کنید و....

مریم یوشی‌زاده - گروه جامعه