شیران قلم نه شیران علم

جعفریان در مطلع این کتاب می‌نویسد: «... احمد زارعی آدم حسابی بود، یک تکه ماه! از آنها که وقتی به یادشان می‌افتی از ته دل هوای حضورشان را می‌کنی، آن هم نه فقط برای آن که شاعر بزرگی بود، سردار و رزمنده و چه و چه. نه از آن رو که دنیا و روزگار اغلب دستش از نعمت چنین آدم‌هایی کوتاه است. آدم‌هایی که کمتر دومی دارند. حسرت از دست دادن چنین کسانی، جگر آدم را کباب می‌کند.» دادن عنوان شاعر بزرگ در کشوری مثل ایران ـ کشور رودکی، فرخی، منوچهری، ناصرخسرو، فردوسی، سنایی، عطار، مولانا، خاقانی، نظامی، سعدی، حافظ و ... دل و جرات شیر می‌خواهد. مطمئنا شخصیت خاص و ممتاز زارعی و صمیمیت و پایمردی‌اش در عرصه‌های نبرد در به کار بردن این عنوان از سوی مقدمه‌نویس نمی‌توانسته بی‌تاثیر باشد. به هر حال در میدان درازدامن و گسترده شعر ایران همین که سواری بتازد و روی اسب بماند و بتوان به او شاعر گفت جای بسی خوشحالی و مباهات است. حال شاعر بزرگ بودن یا بزرگ نبودن فرع بر قضیه است. پروین اعتصامی می‌گوید:

من این ودیعه به دست زمانه می‌سپرم

زمانه زرگر و نقاد هوشیاری بود

این کتاب از دو دفتر دستنویس او گرفته شده، به علاوه گزیده‌ای از شعرهای سال‌های آخر عمرش یا شعرهایی که پس از آن دو دفتر دستنویس سروده شده‌اند.

جعفریان و کاظمی همتی کرده‌اند در گردآوری و انجام ریزه‌کاری‌های ویرایشی و بعضی خدمات اینچنینی. این کتاب در 192 صفحه با قطع رقعی توسط انتشارات سوره مهر وابسته به حوزه هنری، مرکز آفرینش‌های ادبی با شمارگان 2500 نسخه و با قیمت 3000 تومان چاپ و منتشر شده است. این هم چند بیت از رجعت سرخ ستاره او:

باور نمایم رجعت سرخ ستاره است

وقتی شهید راه او خورشید پاره است

قطب وجود است و وجود لامکان است

از چشم ناشفاف بین ما نهان است

او هست با عشاق چشم تیره کم سوست

قلب جماران تابناک از جلوه اوست

شاید شوی لایق ببینی جان جان را

باید به خون دل بشویی دیدگان را

مگذار از کف ـ موج اشکم! ـ شست و شو را

گرچه به چشم دیگران بینند او را

به هر حال این کتاب یعنی این مجموعه شعر که در غیبت سراینده‌اش و پس از مرگ صوری او منتشر می‌شود متعلق است به ادبیات منظوم متعهد و مسوول ایران و جاری است در رودخانه شعر دفاع مقدس. یادش روشن وروشن‌تر باد!

بامداد محمدی / جام جم