خلاقیت در عنوان‌بندی

برای بررسی تیتراژ این سریال ابتدا به سراغ ایده اصلی آن می‌رویم. با توجه به داستان سریال و مکانی که محور داستان است، بخش عمده تیتراژ‌ به نشان دادن زوایای مختلف این مکان می‌پردازد. پس می‌توان گفت کاری که نمای عمومی در تصویربرداری می‌کند و معرف جغرافیای صحنه و محل اتفاق است، در تیتراژ ‌هم تکرار می‌شود.

از این جهت می‌توان گفت تیتراژ به طور خاص و خلاق، ایده جدیدی در بر ندارد و سعی نمی‌کند در زمینه مبنایی و مفهومی، خلاقیتی به خرج دهد. البته با این اوصاف که چنین داستانی و فضایی، اتفاقا محل زیادی برای مانور و خلاقیت تیتراژ دارد، اما این اتفاق نمی‌افتد و صرفا چند نمای مختلف از یک مکان به نمایش درمی‌آید.

در مرحله اجرای این ایده ‌هم می‌توان گفت به شکلی نسبتا باسلیقه انجام شده است. این قید نسبتا در اینجا به این دلیل است که در برخی تصاویری که به نمایش درمی‌آید، بعضی از آنها واقعا از حیث حرکت دوربین و قابی که انتخاب شده است، خوب و تحسین‌برانگیز هستند، اما برخی از آنها هم هستند که تصاویری معمولی به حساب می‌آیند و چندان جلوه بصری خاصی ندارند.

هارمونی رنگ‌ها هم به طور مناسبی برقرار شده است و می‌توان گفت تصحیح رنگ تیتراژ موفق است، هرچند این نوع تصحیح متاسفانه در طول سریال رعایت نمی‌شود و رنگ‌ها کمی تغییر می‌کنند. اما در تیتراژ‌ حال و هوای خاکی رنگ بوضوح حضور دارد، از طرفی اضافه شدن کمی طیف سبزرنگ در سایه‌ها، موجب شده کمی حس و حال رنگ لباس‌های نظامی به ذهن متبادر شود، یعنی ترکیبی از رنگ‌های خاکی و سبز کدر.

اضافه شدن کنتراست تصویر نیز تا حدودی می‌تواند القاکننده حس گرما و تابش تیز آفتاب باشد که اگر چنین نیتی پشت آن بوده، باید گفت در رساندن این حس موفق بوده است.

نکته مهمی که درخصوص تیتراژ ‌لبه آتش وجود دارد، عنوان‌بندی آن است. عمده خلاقیت و تکنیک تیتراژ به این قسمت بازمی‌گردد و قابل تحسین است. اسامی با زاویه نشان داده می‌شود و گویی بخشی از تصویر پس‌زمینه است و با آن حرکت می‌کند و دقت گرافیک آن هم تا حدود زیادی مورد قبول است. نوع فونتی که در آن استفاده شده، همچنین رنگ مشکی آن با فضای کل تیتراژ بسیار سازگار و هماهنگ است و جای تحسین دارد.

موسیقی تیتراژ نیز موسیقی مناسبی است، نه می‌توان آن را فوق‌العاده دانست و نه موسیقی کلیشه‌ای دارد، البته سعی شده در آن تمی از آهنگ‌های متناسب با دهه فجر هم گنجانده ‌شود و باید گفت اگر آهنگساز به‌عمد چنین نیتی داشته است، در القای این امر موفق بوده و مخاطب با شنیدن این آهنگ به یاد سرودها و ترانه‌های این ایام می‌افتد.