سادگی علی باورپذیر است

شخصیت علی پس از تبعید چه تغییری می‌کند و چه نقشی در زندگی آدم‌های روستای شاه‌آباد خواهد داشت؟

از نظر من، تبعید تنها انتقال یک فرد از خانه و زندگی به جای دور و پرت معنا نمی‌گیرد. گاه یک نفر با وجود زندگی کنار خانواده‌اش در یک تبعید روانی به سر می‌برد. در مجموعه‌های نمایشی نیز وضعیت به همین شکل است. گاه تبعید یک آدم قرار است بر شخصیت او تاثیرگذار باشد، اما به واسطه این‌که علی قهرمان ماجرای ماست، جریان ارزشمندی که برای آن به مبارزه برخاسته نیز بنا به شاکله‌های شخصیتی او به صورت درونی اتفاق می‌افتد و درنهایت، همین ویژگی شخصیتی منجر می‌شود پازلی نو از یک جامعه زشت کنار هم چیده شود و از آن پس، آدم‌های روستا یکدیگر را بهتر می‌فهمند و درک می‌کنند. بچه‌هایی که قرار است آینده روستا را پی‌ریزی کنند، اتفاقات تازه‌ای را از زندگی دریافت می‌کنند و می‌فهمند زندگی فقط چارچوب روستای خودشان نیست و دارای تفکرات و ایدئولوژی‌های گوناگونی است که با دانستن آنها شاید بتوانند مسیر زندگی خود را رو به سعادت و تکامل پیش برند.

علی یک آرمان دارد که این ایدئولوژی به صورت ناخودآگاه در درون او و به صورت خودآگاه در شخصیت افراد روستا تاثیر می‌گذارد و آدم‌هایی که به‌عنوان یک چشم سوم و از بیرون گود به علی نگاه می‌کنند، شاید ویژگی‌هایی را در او می‌بینند که خود او نیز آنها را کشف نکرده و از همین طریق بر آدم‌های اطرافش تاثیر می‌گذارد.

در وهله اول علی بازتاب یک جوان در دهه 50 است و همان‌گونه که همه مردم دست به دست هم دادند و در پیشبرد انقلاب اسلامی نقش داشتند، اصناف مختلف نیز هر یک در این حرکت سهیم بودند و نمی‌توان برای حضور آدم‌ها در این جنبش دسته‌بندی قائل شد و جامعه ورزش هم قسمتی از این اتفاق بود که علی را می‌توان نماینده‌ای از این طیف دانست.

اتفاقی که معمولا در کارهای انقلابی می‌افتد، تلاشی است برای این که کاراکترهای آن زمان باورپذیرتر بشوند. در ضمن فکر می‌کنم این مساله تا حدی به تکرار افتاده است. شخصا به بروز چنین ویژگی‌هایی در ظاهر کاراکتر اعتقاد ندارم. ما سعی کردیم شرایطی را برای علی به وجود آوریم که یادآور تیپ‌های تکراری چنین مجموعه‌هایی نباشد.

تلاش ما بر این بود تا ظاهری ساده و شکیل را برای این آدم انتخاب کنیم که برای مخاطب باورپذیر باشد؛ هرچند المان‌هایی چون شکل و رنگ لباس بناچار باید به فرم‌های آن دوران نزدیک باشد. مثل پیراهن یقه اسکی که بیشتر مردم به کرات از آن استفاده می‌کردند و ما نیز در این مجموعه از آن بهره بردیم.

معتقدم باید هر دو طرف درخصوص کاراکتر صحبت کنند و به نقطه‌ای مشترک برسند و بعد از آن دیگر اعتماد حاکم باشد در غیر این صورت اتفاق خوبی برای مجموعه نخواهد افتاد و اگر پیشنهاد درستی از سوی دو طرف مطرح می‌شود باید مورد پذیرش قرار گیرد. اما معتقدم اگر زمان بیشتری برای پروژه شاه‌آباد در اختیار بود و میزان این اعتماد افزایش می‌یافت، مسلما نتیجه موثرتری را شاهد بودیم.

بار طنز بیشتر به عهده تعدادی از آدم‌های روستاست و علی معمولا کاراکتری است که در میان این طیف گیر کرده است. ممکن است حضور در چنین موقعیت‌هایی لحظاتی از طنز را پدید آورد.