افزایش هوش افراد از کودکی

زمانی که کودک از وسایل واقعی به چیزهای مجازی هدایت می‌شود، تحرک که لازمه رشد مغزی‌اش است، بسیار کم می‌شود چرا که انجام پارامترهای حسی جزو پارامترهای اصلی رشد مغز در کودک است، اما هنگام بازی‌های کامپیوتری به جای انجام تحرک، تصور حرکت برای کودک شکل می‌گیرد.

در واقع زمانی که کودک با بازی‌های دیجیتال سرگرم می‌شود وسایل و تصورات غیرحقیقی در مغزش ساختارسازی می‌شود و در عمل چیزهای غیرحقیقی و مجازی به صورت حقیقی متجلی می‌شود؛ به عنوان مثال در بازی‌های کامپیوتری وقتی کودک ما عروسکی را می‌کشد، در باور مغزی او عملکرد تصویری به صورت حقیقت جلوه می‌کند بنابراین حتی کشتن آدم‌ها براحتی در باور او می‌نشیند.

در حال حاضر با راهکارهای علمی و عملی در فضاهای بسیار محدود می‌توانیم کودکان خود را به بهترین پارامترهای مغزی و توجه و تمرکز برسانیم. همه ما می‌دانیم با امکان توجه و تمرکز کافی می‌توانیم به شناخت که پایه اصلی آموزش است برسیم. پس چنانچه کودکی توجه و تمرکز قوی داشته باشد، قدرت شناخت خوبی در آینده خواهد داشت و از این طریق می‌توانیم گیرایی آموزشی او را در همه مسائل به حداکثر برسانیم.

پس چه بهتر به جای این ‌که قشنگ‌ترین دوره نوجوانی کودکان را با سختگیری و کلاس‌های کنکور به دوران سختی تبدیل کنیم و هزینه‌های هنگفتی بپردازیم، از بدو تولد با پایه‌ریزی پارامترهای درست مغزی، کودکانمان را به بالاترین توانمندی مغزی برسانیم تا آن زمان که کودک ما نیاز به سرعت عمل دارد بتواند در شرایط بحرانی، مثل یادآوری سریع مطالب در موقع امتحانات، از سرعت عمل مغزی خود به خودی استفاده کند. این مهم انجام نمی‌شود مگر این که مادران از چگونگی عوامل تکاملی مغزی کودک اطلاع کلی داشته باشند. مادر می‌تواند در هر سنی، مناسب‌ترین پیامی را که مغز لازم دارد به کودک برساند. خوشبختانه دانش تکامل رشد سیستم مغزی نخاعی و وجود تست‌های مختلف هم دلایل تکامل مغز را به خوبی نشان می‌دهد و هم با استفاده از این تست‌ها، راهکارهای عملکرد مادران در هر سن بخوبی می‌تواند مشخص و آموزش داده شود.

مادران برای رسیدن به این توانمندی ابتدا بهتر است به طور کلی از فواید و خطرات استفاده از شرایط مختلف برای رشد مغزی کودکشان مطلع شوند تا بتوانند در هر سنی برحسب شرایط کودکشان از آن امکان، نهایت استفاده را بکنند. به عنوان مثال در نوزادان و حتی شیرخواران نارس دیده شده که چسباندن نوزاد به بدن مادر به صورت پوست به پوست می‌تواند باعث بالا رفتن توانمندی‌های حرکتی، هوشی و سلامت بهتر شیرخوار شود. دانش این مساله از حیوان استرالیایی (کانگورو) گرفته شده و به همین نام در بخش‌های نوزادان به والدین آموزش داده می‌شود. همچنین در سنین حدود یک ماهگی اگر مادر از وجود امکانات تحرکی خودبه‌خودی (که همان رفلکس‌های اولیه شیرخوار محسوب می‌شوند) بخوبی و به صورت منظم استفاده کند، می‌تواند شیرخوار خود را به توانمندی‌های زودرسی برساند و در نتیجه به ارتقای تکامل هوش او کمک موثر کند.

باید توجه داشت مادر تحرکات کودک را در 10 ماه اول زندگی که هنوز به فرآیندهای ارادی خزیدن، غلتیدن، چهاردست و پا راه رفتن به صورت ماهرانه نرسیده است، تسهیل می‌‌کند. این زمان بیشترین زمان رشد مغز را شامل می‌شود، طوری که دور سر تا 10ماهگی 11 سانتی‌متر بزرگ می‌شود. در حالی که تا 19 سالگی وقت لازم است که همین میزان با افزایش اندازه دورسر ایجاد شود. اگر همه تحریک خودبه‌خودی و ارادی ذکر شده در یک برنامه مدون و منظم پیگیری و اجرا شود، کودک شیرخوار خواهد توانست قدم‌های بزرگی در مسیر ارتقای تکامل مغزی و درنتیجه هوشی خود بردارد به شرطی که مادر به خوبی از مراحل ارتقای تکامل مغز مطلع باشد و در هر سنی پارامترهای محیطی لازم کودک را مورد اجرا قرار دهد. به‌طوری که اگر یک بیمار دیابتی ضررهای مصرف قند را به خوبی بداند و به صورت علمی مطلع باشد، در هر شرایطی، دیابت خود را به بهترین نحو کنترل خواهد کرد و تفهیم این آموزش در مادر هم تضمین تکامل مغزی کودک است.

دکتر حسین کریمی

 متخصص توانبخشی اعصاب اطفال