جودوی ایران همچنان درجا می‌زند!

وضعیت این رشته به‌قدری بحرانی است که تا امروز یک سهمیه المپیک لندن نیز کسب نکرده‌ایم و با توجه به شرایط، بسیار سخت به نظر می‌رسد که جودو بتواند به این مهم دست یابد. این در شرایطی است که جیرو، سرمربی ایتالیایی تیم ملی نیز اخیرا با توجه به ناکارآمدی‌اش اخراج شده است تا جودوی ضعیف شده ایران همین که نفس می‌کشد نیز کلی خوش به حالش باشد!

همه اینها در شرایطی برای جودو اتفاق افتاده است که این رشته در زمینه مدیریتی نیازمند خونی تازه و افکار جدیدی بوده که طی 2 ،3 سال گذشته از این رشته دریغ شده است تا در بی‌خیالی مسوولان ارشد ورزش،‌جودو همچنان در مسیر سراشیبی به راه خود ادامه دهد. اختلاف نظر و تفرق حاکم بر این رشته تا به آنجاست که طی 2 سال اخیر کمتر قهرمانی حاضر به همکاری با فدراسیون و تیم ملی شده است تا پس از اتلاف زمانی بسیار، مدیریت جودو به دنبال برون‌رفت از وضعیت نابسامانی باشد که خود در ایجاد آن سهم اساسی داشته است. وضعیت به قدری حاد است که رئیس فدراسیون مجبور می‌شود حکم سرمربیگری تیم ملی جودو را به نام خسرو دلیر، سرمربی تیم ملی کوراش بزند تا بلکه این مربی با توجه به شناختش از این رشته، ‌گشایشی در کار جودو بوجود آورده و طلسم ناکامی‌ها را بشکند. در حالی که طی این سال‌ها تلاش شده است دلایل ناکامی جودو در تغییر قوانین جهانی این رشته جست و جو شود، اما باید گفت ضعف و اهمال داخلی جودو نباید به حساب عامل خارجی نوشته شود. در حقیقت اگر در هنگامه تغییر و تحولات بین‌المللی این رشته در خواب غفلت بسر برده و اسیر اختلافات داخلی بوده‌ایم، نباید این اهمال خود را نادیده گرفته و با فرافکنی، توپ ضعف‌های مدیریتی موجود را به زمین دیگران بیندازیم.

هر چند سرمربی جدید تیم ملی جودو اعلام کرده؛ تلاش خواهد کرد آرش میراسماعیلی و محمود میران را به تیم ملی بازگردانده و از تجربه آنان در راه احیا و بازسازی تیم ملی جودو استفاده کند، اما یقینا بازنگری در برنامه‌ها و سیاست‌هایی که طی 3،2 سال اخیر مورد توجه قرار گرفته، اجتناب‌ناپذیر است،‌ چه در غیر این صورت جودو با رفتن یک مربی و آمدن فردی دیگر، نمی‌تواند یکشبه به ضعف خود غلبه کند و به کامیابی برسد.

حجت‌اله اکبرآبادی / دبیر گروه ورزش