سخنگوهای دولت کجا هستند؟

از قدیم گفته‌اند آدم زنده وکیل و وصی نمی‌خواهد، اما نه به این معنا که اگر دولتمردان و مسوولان ارشد کشورها برای خود سخنگو برمی‌گزینند از اعتبار آنها کاسته شود بلکه برعکس هرگاه یک مقام و مسوولی برای خود سخنگو انتخاب می‌کند، به این معناست که اولا برای مسوولیت خود، شأن و اعتبار زیادی قائل است و در عین حال خود را ملزم به پاسخگویی به افکار عمومی می‌داند.

زمانی که در آغاز کار دولت دهم اعلام شد قرار است در این دولت به جای یک سخنگو، چند سخنگو به صورت تخصصی در حوزه‌های مختلف به سوالات خبرنگاران پاسخ دهند، این امیدواری ایجاد شد که رابطه اصحاب رسانه با دولت در این دوره بیشتر از دوره قبل خواهد بود؛ اما عملا هرچه جلوتر رفتیم نه‌تنها این امر محقق نشد، بلکه شرایط به گونه‌ای پیش رفت که عملا شمار جلسات سخنگویان دولت در سال به تعداد انگشتان یک دست هم نرسید.

رحیمی ، معاون‌اول رییس‌جمهور به عنوان سخنگوی سیاسی و حسینی وزیر اقتصاد نیز به عنوان سخنگوی اقتصادی قرار بود سخنگو‌های دولت باشند اما به جز معدود دفعات، آنان را در قامت سخنگویی ندیده‌ایم.

البته در این میان، حسینی به خاطر مصاحبه‌هایی که با خبرنگاران داشته، فعال‌تر ظاهر شده اما بدون شک هیچ‌کدام از این جلساتی که حسینی در حاشیه آن به جمع خبرنگاران می‌آمد، نمی‌توانست جای جلسات منظم و منسجم خبری را بگیرد؛ جایی که امکان حضور خبرنگاران تخصصی نیز فراهم است.

نیاز به برگزاری جلسات سخنگوها در حالی بیش از پیش احساس می‌شود که این روزها بازار داغ شایعات، بیشتر از همیشه داغ است.

حواشی اخبار مرتبط با اجرای فاز دوم هدفمندی یارانه‌ها، کشمکش‌های رقابتی و انتخاباتی، یکه‌تازی قیمت ارز و سکه ، شایعات مربوط به حضور یا عدم حضور بهمنی رییس بانک مرکزی و ده‌ها مورد دیگر،‌ از دلایل مهم و ضروری فعال شدن سخنگویان دولت است تا با اظهارات و توضیحاتشان درباره مسائل روز و بیان طرح‌ها و مواضع دولت آرامش روانی را به جامعه برگردانند و حس پاسخگو بودن دولت دهم نیز‌ بیش از پیش به مردم القا شود.

مریم جمشیدی - گروه سیاسی