حال «میراث فرهنگی» خوب نیست

چند وقت پیش در همین صفحه بود که از میراث فرهنگی و روابط عمومی آن خواهش کردیم در مورد انتقادهایی که به این سازمان می‌کنیم اگر جواب نمی‌دهند دست‌کم برادری کنند و از ما گله کنند، جوابیه بدهند، اصلا توپ و تشر بزنند یا هر کار دیگری که صلاح می‌دانند. اما باز هم از سنگ صدا درآمد و از این دوستان بی‌حاشیه هیچ بانگی برنخاست.پیگیری‌های ما هم به اینجا رسید که گویا جناب احمدزاده و معاونانشان تصمیم دارند تا وقتی حسابی در این سازمان جا نیفتاده‌اند کاری به کار خلق الله نداشته باشند.

اما ماجرا فقط همین نیست.

یکشنبه وقتی روزنامه ایران از استعفای احمدزاده رئیس میراث فرهنگی خبر داد، بالاخره روابط عمومی این سازمان پیه تلاشی جانانه را به تنش مالید و به ذکر این نکته که «شایعه است» و مختصر توضیحی اکتفا کرد.اما ماجرا وقتی جالب می‌شود که بدانیم استعفای شنبه سیدفرهاد سجادی، معاون سرمایه‌گذاری و طرح‌های سازمان میراث فرهنگی را کسی ‌تکذیب نکرد که هیچ، اتفاقا روز بعدش هم خبر استعفای احمدزاده منتشر شد. به این ترتیب با احتساب حامد دهقان هم که یک ماه پیش استعفا داده بود، تعداد استعفاها به عدد «3» می‌رسد (هر چند که استعفا از سوی روابط عمومی میراث تکذیب شد).علی‌ای‌حال همین تغییرها و استعفاها در کنار بحث‌های دیگری که ما و سایر همکاران رسانه‌ای‌مان در این مدت صورت داده‌اند، نشان می‌دهد باید برای «میراث فرهنگی» و سازمان متبوعش چاره‌ای اندیشید.در حالی که میراث فرهنگی و ابنیه تاریخی وضعیت خوبی ندارند، در شرایطی که وضعیت ثبت آثار تاریخی هر سال نابسامان‌تر می‌شود.

در اوضاعی که حتی پرونده‌ای مثل موسیقی نواحی هم به دلایلی که یکی از آنها به رسیدگی نه چندان مطلوب به این پرونده مربوط بود، از ثبت جهانی باز می‌ماند و در وضعیتی که سازمان میراث فرهنگی عنقریب است که به کما برود، اگر چاره‌ای به حال این سازمان مهم اندیشیده نشود، آیندگان که وارث فرهنگ و تاریخ این مملکت خواهند بود، این سستی را از ما نخواهند پذیرفت. برای آنها شاید مهم نباشد که احمدزاده استعفا داده یا نداده. برای آنها دانستن این که علت ثبت نشدن جهانی پرونده‌ها چیست محلی از اعراب ندارد. آنها فقط غصه‌دار بی‌توجهی ما به «میراث فرهنگی» خواهند شد و این قصور را بر ما نخواهند بخشید.

کیوان امجدییان/ دبیر گروه فرهنگ و هنر