اینجا ‌رویا ‌‌ها رنگی می‌شود

برای رسیدن به این برکه که به طور تقریبی 500 متر طول و عرض دارد از شهر بهشهر حدود 2 کیلومتر به سمت گرگان می‌رویم و سپس وارد جاده‌ای فرعی در سمت راست یعنی جنوب می‌شویم که در ابتدای آن روی تابلویی نوشته شده است ‌روستای التپه‌ . این جاده باریک که حدود 6 کیلومتر درازا دارد به صورت پیچ در پیچ از میان جنگلی که این روزها رنگارنگ شده و سبز، زرد، قرمز و نارنجی را مهمان کرده، ما را به عباس‌آباد می‌رساند. سیاحت و گشتن در جنگل عباس‌آباد دست‌کمی از دریاچه‌اش ندارد. جاده باریک که در تونلی از درختان به صورت مارپیچ ادامه می‌یابد. اگر گذرتان به آنجا افتاد آرام برانید تا هم جانب احتیاط را داشته باشید و هم به خوبی محیط را ببینید.

در سمت راست ورودی عباس‌آباد برج آجری‌ای به ما خوشامد می‌گوید. چشم‌انداز برکه‌ای بزرگ که رنگ سبز و آبی را با هم دارد و درختان در میانش گرفته‌اند، فوق‌العاده و بی‌نظیر است. جاده سنگفرش را جلو بروید، در سمت چپ چندین رستوران وجود دارد که بیشترشان غذاهای با‌کیفیت و قیمت مناسب در اختیار گردشگران قرار می‌دهند. برخی از این رستوران‌ها از جاده اصلی دورترند که با راه‌های باریک و سنگفرش شده به جاده وصل می‌شوند.

برکه عباس‌آباد در واقع آب ذخیره شده پشت سدی است که در دوره صفویه (حدود 420 سال پیش) به دستور شاه عباس اول ساخته شد. این مجموعه با وسعت تقریبی 530‌ هکتار شامل باغ مطبق و پلکانی، سد، بنای چهار‌طاقی مرکز مخزن سد، حمام، چهار باغ، دو برج آجری و کارگاه‌های پخت سفال پوشش‌بام در سال 1020 هجری قمری همزمان با تاسیس شهر اشرف‌البلاد که اکنون بهشهر می‌نامندش احداث شده است.

شاید یکی از مهم‌ترین دلایل مشهور نبودن این برکه زیبا آن باشد که در فصل تابستان که عمده سفرهای ایرانیان صورت می‌گیرد، برکه کم‌آب و گاه خشک است و زیبایی چندانی ندارد. البته در تابستان، خنکای جنگل بخصوص در ساعات عصر و شب بسیار مطبوع است و مسافران و گردشگران می‌توانند در کمپ کنار برکه اتراق کنند و از امکانات رفاهی به نسبت خوب این منطقه هم بهره‌مند شوند و شبی را با اکسیژن طبیعی به صبح برسانند. اطمینان داشته باشید، این خاطره را از یاد نخواهید برد.

معمولا اواخر فروردین تا اوایل خرداد که برگ‌های تازه روییده به درختان جلوه خاصی می‌دهد این برکه نیز پر از آب و بسیار زیباست؛ در فصل پاییز نیز اگر مثل امسال بارش خوبی داشته باشیم، برکه پر آب می‌شود و جنگل هزار رنگ پاییز با زیبایی برکه درهم می‌آمیزد تا رویا را با خاطره سفرتان پیوند دهد. من در تمام فصول سال، بارها و بارها به این نقطه از ایران سفر کرده‌ام. حتی اگر در فصل زمستان به عباس‌آباد بهشهر بیایید، می‌توانید میان مه در آلاچیق‌هایی که کنار رستوران‌ها برپا شده بنشینید و منظره جنگل برفی را تماشا کنید. نگران سردی هوا هم نباشید، دور این آلاچیق‌ها را با نایلون می‌پوشانند تا گردشگران از سرما
در امان باشند.

بنای وسط برکه هنوز پس از سال‌ها پابرجاست. وقتی آب برکه کم می‌شود، می‌توان این بنا را به طور کامل دید و در فصولی که برکه پرآب می‌شود و گیاهان فراوانی در آن می‌روید فقط سقف آن دیده می‌شود. بنای میان برکه که در گذشته نقش فشارشکن مخزن سد را هم بازی می‌کرده است نشان از معماری خاص و نبوغ معماران ایرانی دارد. امروزه در کنار برکه یا دریاچه عباس‌آباد قایق‌های پدالی هم برای رفتن به وسط دریاچه وجود دارد و می‌توان با استفاده از آنها تا کنار بنای وسط دریاچه رفت و آن را از نزدیک دید.

آب این برکه از 2رود کوچک که یکی از جنگل‌های سمت شمال و دیگری از غرب به سوی آن جریان دارد، تامین می‌شود.

اگر اهل پیاده‌روی باشید به شما پیشنهاد می‌کنیم که اتومبیل‌تان را در کنار اردوگاه کنار برکه پارک کنید و از مسیر پاکوب غربی برکه با یک پیاده‌روی حدود 35 دقیقه‌ای به سرچشمه رود غربی این برکه برسید.

رودی که از این چشمه در جنگل جاری می‌شود در مسیر خود چندین آبشار زیبا را پدید می‌آورد که حتما از دیدن آن لذت می‌برید. اگر اهل آب‌تنی باشید می‌توانید تنی به آب بزنید؛ البته اگر وقتی به این مکان دل‌انگیز می‌روید، هوا یارتان باشد.

نخست این‌ که حتما در فصلی غیر از تابستان به این منطقه سفر کنید تا زیبایی‌های آن را بیشتر و بهتر ببینید.

توصیه دوم، در مسیر راه بسیار احتیاط کنید، چون جاده باریک است و گاردریل ندارد و سوم این ‌که برای خوردن غذا از رستوران‌های کنار مسیر سنگفرش که غذاهای خوب و سالمی برایتان آماده کرده‌اند، استفاده کنید.

نکته آخر آن که پس از صرف غذا اگر خواستید به سمت برکه بروید، هر چند شیب مسیر زیاد نیست، اما مراقب باشید و بچه‌ها را تنها در این سراشیبی رها نکنید.

رضا کریمی