حماسه 9 دی و کم‌کاری فرهنگی و هنری

این روزها در آستانه دومین سالگرد حماسه بزرگی هستیم که ملت ما در دی ماه سال 88 با خلق آن، برگ دیگری به افتخارات خود افزود، حماسه‌ای که تجلی و نشانه وحدت و همدلی و همچنین پیمان و تبعیت مجدد مردم با مقتدایشان بود.

کد خبر: ۴۴۷۸۳۲

«حماسه 9 دی» نه تنها یک رویداد سیاسی و اجتماعی که اتفاق بزرگ ملی است که ظهور و بروزش در تمام زمینه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، هنری و ... می‌تواند به وحدت و همدلی بیشتر میان آحاد جامعه منجر شود.

تاکنون رویه معمول در موارد مهمی از این دست چنین بوده است که اهالی هنر و فرهنگ با تمام توان وارد میدان می‌شدند و با تمام بضاعت فرهنگی و هنری خویش به خلق آثار ماندگار در این زمینه‌ها می‌پرداختند و شاید انتظار مردم هم از نخبگان فرهنگی و هنریشان چیزی جز این نبوده و نیست.

این انتظار نابجایی نیست که اهالی فرهنگ و هنر از زاویه هنر و ادبیات به این حوزه بنگرند و این حماسه بزرگ را با هنر خویش مانا سازند و عصاره آن را به بهترین و زیباترین شکل به مخاطب انتقال دهند.

اما متاسفانه، در این دو سال تنها برخی شاعران متعهد و مردمی از جمله علی‌محمد مودب، کاظم رستمی، مصطفی محدثی و ... از زبان شعر برای نشان دادن وجوه مختلف این حماسه بزرگ سود بردند و اشعاری ناب خلق کردند و این اتفاق در حوزه‌های دیگر یا رخ نداد یا آنقدر کمرنگ بود که چندان به چشم نمی‌آید.

آیا براستی دو سال زمان برای نوشتن داستان کوتاه، رمان‌های خواندنی یا ساخت فیلم‌های تلویزیونی و نمایش‌های دیدنی یا خلق آثاری ماندگار در حوزه نقاشی، گرافیک و... کافی نبود تا هنرمندان و ادبا بتوانند آثاری بیافرینند که یا مستقیم به این رویداد بزرگ بپردازد یا غیرمستقیم درونمایه همدلی و وحدت میان مردم و بیعت مجدد آنها با مقتدا و راهبرشان را دستمایه کند؟

و در این میان چرا کمتر نهاد و دستگاهی (بجز تعدادی انگشت‌شمار)‌‌ پیشقدم شده‌اند تا با برگزاری مسابقات، نشست‌ها، مراسم و رقابت‌های مختلف فرهنگی و هنری، انگیزه مجددی در میان اهالی فرهنگ و هنر ایجاد کنند و راه را برای خلق آثاری در خور این حماسه بزرگ هموار کنند؟