آمار غیرواقعی، آفت طبیعت

اعداد طبیعی از یک شروع و با پذیرفتن صفر در جمع خود به نام مجموعه اعداد حسابی شناخته می‌شوند. بخش عمده اعداد حسابی بخصوص صفر را انسان‌ها می‌سازند و با همین اعداد حسابی مدیریت و ارزیابی می‌شوند. برای همین است که در دنیای امروز، دوران کلماتی همچون حدودا و تقریبا به سر آمده است. اعداد به سادگی واقعیت‌ها را بیان می‌کنند و با بیان ابعاد نمایان واقعیت‌ها انسان‌ها را به سمت حقیقت رهنمون می‌شوند.

اعداد حسابی انسان‌ها را حسابی به پای قضاوت و انداختن طرحی نو می‌کشانند چون اعداد ظاهری دارند و باطنی. در مجموعه کائنات یک زمین داریم؛ یعنی عددی کوچک ولی با محتوایی بزرگ و شگرف. در همین زمین انسان‌هایی زندگی می‌کنند که در هر 5 لیتر خون آنها 25 تریلیون گلبول قرمز وجود دارد، در اقیانوس‌های همین زمین نهنگی گوژپشت زندگی می‌کند که گنجایش معده‌اش دو هزار کیلو است و برخلاف باور ما تنها جانور نری که باردار می‌شود اسب دریایی است که در اقیانوس‌ها زندگی می‌کند. بیان فراوانی اینها در قالب عدد، نشان‌هایی کوچک برای بیان حقیقتی بزرگ همچون زمین است. کشور ما هم جزئی از زمین است، نشانی که با تمام ویژگی‌های منحصر به فرد طبیعی‌اش همواره موجب افتخار زمین است. براساس آخرین آمار رسمی سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور از 134 میلیون و 375 هزار و 598 هکتار عرصه منابع طبیعی ایران با احتساب بیشه‌زارها و درختچه‌زارها 16 میلیون و 984 هزار و 116 هکتارش جنگل است. این مقدار جنگل در کشوری که در نوار خشک زمین قرار گرفته یعنی نبضی برای حیات. همچنین 84 میلیون و 814 هزار و 991 هکتار مرتع با بیش از 8 هزار گونه گیاهی یعنی سفره سبز بی‌منت خالق هستی و سپر دفاعی زندگی در مقابل 32 میلیون و 576 هزار و 492 هکتار پدیده بیابانی.

این اعداد طلایی بیان‌کننده قد و قواره سطوح اراضی منابع طبیعی تجدیدشونده کشور هستند که باید منشأ تولید اعداد حسابی زندگی باشند. براساس کنوانسیون مونته ویدئو، داشتن سرزمین در محدوده مرزهای مشخص یکی از معیارهای موجودیت یک کشور است، ولی ما معتقدیم داشتن سرزمینی با منابع طبیعی زنده و پایدار معیار موجودیت واقعی کشور است که باید با حاکمیت قدرتمند دولت‌ها مدیریت شود.

توان ورود به دالان‌های روابط با سایر کشورها ازجمله معیارهای موجودیت کشور است که منابع طبیعی با توجه به ویژگی فرامرزی، سکویی محکم برای بحث و گفت‌وگو با سایر ملل به حساب می‌آید. تمامی انسان‌ها صرف‌نظر از رنگ پوست و زبان و فکر و اندیشه، نیازهای مشترک دارند که از منابع مشترک تامین می‌شوند، برای همین است که می‌گوییم دادن آمار‌های غیرواقعی و بدون سند کارشناسی درخصوص از بین رفتن جنگل‌ها و سایر منابع، صرفا برای رسیدن به اغراض سیاسی بجز آلوده کردن افکار عمومی نتیجه‌ای دیگر نخواهد داشت؛ البته هیچ کس منکر وجود شرایط تحمیلی به جنگل‌ها نیست، ولی اگر این شرایط از جنس اجتماعی، اقتصادی و فنی هستند باید با همان زبان‌ها هم علاج یابند.

ما باید بدون ملاحظه و خودبینی، سهم خود را در شرایط تحمیلی تخریبی به جنگل‌ها مشخص کنیم و از هر فرصت ممکن برای کمرنگ کردن این شرایط تلاش کنیم؛ چراکه هیچ کس بی‌نیاز از فرآورده‌های طبیعی نیست. برای ورود به این استراتژی مهم باید دیدگاه‌ها و عملکردهای خود را سازگار با اصول فنی حفظ، احیاء، توسعه و بهره‌برداری پایدار از منابع طبیعی پیش ببریم و بدانیم که رشد در حوزه منابع طبیعی تدریجی است، اگر درخت 20 ساله در عرض چند دقیقه به صورت مجاز یا غیرمجاز قطع شود، جایگزینی آن درخت، به 20 سال زمان نیاز دارد.

با این پیشفرض می‌توانیم با جلوگیری از تخریب عناصر سازنده منابع طبیعی، سهمی بزرگ در تولید اعداد طبیعی داشته باشیم.