سفر همیشه شیرین است

من عاشق سفر و سیاحت هستم. مسافرت را خیلی دوست دارم چون تجربه‌های تازه‌ای برایم به همراه دارد و سعی می‌کنم از این تجربیات نهایت استفاده را ببرم. سفر از نظر روحی و روانی هم آرامش‌بخش است و باعث می‌شود خستگی کار از تن آدم بیرون برود.

اگر فرصت باشد، حتما می‌روم، هرچند بار که بتوانم، اما بیشتر اوقات درگیر مسابقه و تمرین هستم. به سفرهای کاری هم خیلی علاقه ندارم، اما سفرهای تفریحی خیلی خوب و خوشایند است.

بالاخره در سفرهای کاری آدم مدام درگیر کار است و آن طور که باید، نمی‌تواند از سفر لذت ببرد و تمام وقت آدم به کار می‌گذرد؛ مثل ما فوتبالیست‌ها که همه فکر می‌کنند مدام در سفر هستیم و خیلی به ما خوش می‌گذرد، اما یا در تمرین هستیم یا مشغول بازی و به همین دلیل مثل مسافرت‌های تفریحی لذت نمی‌بریم.

سال‌هاست به صورت حرفه‌ای فوتبال بازی می‌کنم و فرصت کمی برای سفر دارم. هر وقت هم که تعطیلات داشته‌ایم، برای دیدن خانواده‌ام به مشهد رفته‌ام، اما هر وقت بتوانم یعنی حتی در کوچک‌ترین فرصت‌ها با خانواده به مسافرت می‌روم، اما واقعا شرایط ما سخت است. کمتر می‌توانیم برای زندگی خودمان برنامه‌ریزی کنیم و بیشتر باید در اختیار باشگاه باشیم.

سفر به مشهد هم زیارت است، هم سیاحت، دلیل خاص دیگری برای مسافرت به مشهد ندارم؛ برای زیارت و دیدن خانواده‌ام به این شهر که در آن به دنیا آمده‌ام و بزرگ شده‌ام، می‌روم.

شرایط مشهد نسبت به 9 سال قبل خیلی بهتر شده، هم از نظر پاکیزگی و هم امکانات وضعیت بسیار بهتری دارد. من 4 ماه قبل مشهد بودم؛ واقعا به شهر رسیدگی می‌شود. تفاوت دیگرش این است که شلوغ‌تر شده و ترافیک مشهد در حال حاضر کم‌ از تهران ندارد. البته فکر می‌کنم هیچ‌جای دنیا به اندازه تهران ترافیک ندارد. ترافیک پایتخت واقعا دیوانه‌کننده است، اما مشهد هم خیلی شلوغ شده و مثل تهران است و این بار که رفته بودم، واقعا کلافه شده بودم.

مشهد جای دیدنی زیادی دارد. غیر از حرم مطهر آقا امام رضا(ع)‌ که شاه‌ بیت این سفر است، کوه‌سنگی، طرقبه و شاندیز هم هست که اگر مشهد باشم و به این مناطق نروم، افسرده می‌شوم. کلا جو مشهد را خیلی دوست دارم.

به جرات می‌توانم بگویم که به لحاظ فرهنگی جزو 3 شهر اول ایران است. تمام شهرهای کشورمان فرهنگ غنی و خاص خودشان را دارند، اما مشهد جزو 3 شهر اول ایران است.

چیز خاصی نمی‌توانم بگویم که مختص مشهدی‌ها باشد، اما من خیلی دوستشان دارم چون مردمان خیلی باحالی هستند.

خیلی دوست دارم به شیراز بروم.

من دوران سربازی‌ام را در شیراز گذراندم و 2 سال در این شهر بودم. شیراز شهر سرزنده‌ای است و مردمان خیلی خوب، خونگرم، با معرفت و مهمان‌نوازی دارد.

یکی از خاطره‌انگیزترین ایام زندگی‌ام دوران سربازی بود که باعث شد دوستان بسیار خوبی پیدا کنم که هنوز هم با‌ آنها در ارتباط هستم. آن روزها یک بچه شهرستانی بودم و برای خدمت سربازی به شیراز رفته بودم؛ فوتبالیست هم نبودم، اما دوستان خیلی زیادی در این شهر پیدا کردم که خیلی بامرام و باصفا بودند. دوران بسیار جالب و خاطره‌انگیزی بود. من تیپ 55 هوابرد بودم که یکی از پادگان‌های نمونه شیراز بود.

شیراز جای تفریحی و دیدنی زیاد دارد. جاهایی مثل دروازه قرآن، حافظیه و سعدیه که هر وقت مرخصی شهری داشتیم، به آنجا می‌رفتیم؛ ‌آن جاها با دوستان حسابی خوش می‌گذشت. یک بار هم به تخت‌جمشید رفتیم که بسیار دیدنی بود.

زیاد نه، به‌رغم این که 4 سال در امارات بودم و در این کشور بازی می‌کردم، اما علاقه چندانی به مناطق کویری ندارم.

حس خاصی نسبت به کویر ندارم. انگار آدم را فقط یاد مشقت و سختی می‌‌اندازد، اصلا اسم کویر آدم را یاد خشکی می‌اندازد؛ جایی که خبری از آبادانی نیست.

سفر روی من خیلی تاثیرگذار است چون تجربیات خوبی کسب می‌کنم. از سختی‌ها و خوشی‌های سفر درس می‌گیرم، تجربیاتی که در زندگی از آنها استفاده می‌کنم. باور جدی دارم آدم‌هایی که زیاد سفر می‌روند، خیلی با تجربه‌تر و پخته‌تر عمل می‌کنند.

مسافرت همیشه خاطره به همراه دارد و وقتی خوش می‌گذرد، خاطرات شیرینی به جای می‌گذارد. وقتی در تیم استقلال بازی می‌کردم، همراه خانواده و دوستان خانوادگی به شمال رفتیم و شب به آنجا رسیدیم؛ هتل‌ها پر بود و مجبور شدیم خانه‌ای بگیریم. یک جایی را اجاره کردیم شبی 6 هزار تومان که خانواده خیلی صمیمی و خونگرمی بودند. وقتی مرا شناختند، پرسیدند که چرا اینجا آمده‌اید و به هتل نرفتید و من هم ماجرا را برای آنها تعریف کردم. آنها به من، خانواده و دوستانم خیلی محبت کردند و خیلی خوش ‌گذشت و سفر بسیار خاطره‌انگیزی برایم شد.

ما سنت ویژه‌ای داریم که می‌گوید مهمان حبیب خداست. همه ایرانی‌ها این‌طوری هستند و رابطه‌ای عاطفی با مهمان دارند، ولی در خارج از ایران در‌حد یک مسافر با آدم برخورد می‌کنند، اما ایرانی‌ها با مهمان طور دیگری رفتار می‌کنند که اصلا قابل مقایسه نیست.

خاطره بد ندارم. سفر کلا خاطره‌ و ‌‌همیشه شیرین است.

سفرم به شیراز است. همه می‌گفتند دوران سربازی خیلی سخت است چون از خانواده دور هستی و عذاب می‌کشی، اما اگر همین الان هم می‌توانستم به گذشته برگردم، شیراز را برای خدمت سربازی‌ام انتخاب می‌کردم. روز آخر که کارت پایان خدمتم را گرفته بودم، دوست نداشتم برگردم چون روزهای بسیار خوبی در این شهر داشتم و واقعا خیلی خوش گذشت.

فکر کنم 10 ساله بودم که همراه با خانواده‌ام به فریدونکنار رفتیم. البته خاطره خاصی از آن سفر به یاد ندارم، اما یادم هست که به شمال و فریدونکنار رفته بودم.

صددرصد امارات را انتخاب می‌کنم.

جذابیت خاصی ندارد، فقط بازار است و مراکز خرید؛ اما امکانات خوبی برای گردشگران فراهم کرده‌اند. آنها تمام تلاش خودشان را کرده‌اند تا گردشگر جذب کنند و در این راه نمره قبولی هم گرفته‌اند.

مهدی نوری